ΟΜΑΔΑ ΠΑΥΣΑΝΙΑΣ

ΜΙΑ ΠΕΡΙΠΛΑΝΗΣΗ Σ΄ΕΝΑΝ ΚΟΣΜΟ ΠΟΥ ΖΕΙ ΑΝΑΜΕΣΑ ΜΑΣ... κάνε μια παύση στην ανία σου...




Το έχουν αποκαλέσει ξενοδοχείο ''φάντασμα'', ''καταραμένο'', ξενοδοχείο ερείπιο... Το μόνο σίγουρο είναι πως 45 χρόνια μετά την ανέγερση του, οι μόνοι ένοικοι είναι τα περιστέρια και οι ομοφυλόφιλοι της περιοχής... Τα είχε όλα... Γνωστούς επισκέπτες , χλιδάτα δωμάτια με θέα στο απέραντο γαλάζιο και μια πανέμορφη παραλία. Το μόνο που του έλειπε ήταν η ενέργεια! Η καλή ενέργεια, αυτή που πας σε έναν τόπο και δεν θες να φύγεις, αυτό δεν υπήρχε. Είναι από τα λίγα μέρη που δεν θέλω ποτέ να ξαναεπισκεφθώ.
Απόδειξη τρανή η παραλία. Δεν μπορούσα να πιστέψω πως σε μια τέτοια παραλία στις 13 Αυγούστου,  δεν υπήρχε κανείς! Ερημιά, εκτός από τα πήγαινε έλα κουνιστών που έψαχναν κυριολεκτικά τρύπες να κρυφτούν περιμένοντας κάποιον ομοϊδεάτη τους να περάσει.







Νεράκι δροσερό που βγαίνει μέσα απο την άμμο!!! για να δροσίζει και να ξεδιψάει τους ψαροφαγάδες γλάρους...


Και λέω τρύπες διότι ακριβώς κάτω από το ξενοδοχείο και εκεί που τελειώνει το χαλικάκι, υπάρχουν πολλά σπηλαιώματα, με κάποια εξ αυτών να έχουν τεράστιο παλαιοντολογικό ενδιαφέρον συμφώνα με τις έρευνες που έγιναν.
Γύθειο, Σύμπλεγμα σπηλαίων «Λακωνίς»
Το 2010 ολοκληρώθηκε η δεκαετής ανασκαφική διερεύνηση στο παλαιολιθικό σύμπλεγμα σπηλαίων «Λακωνίς». Η έρευνα έγινε από διεπιστημονική ομάδα της ΕΠΣΝΕ σε συνεργασία με διεθνή επιστημονικά ιδρύματα και έφερε στο φως πλούσια πολιτισμικά κατάλοιπα της Μέσης και Ανώτερης Παλαιολιθικής (100.000-20.000 χρόνια πριν από σήμερα). Τα ευρήματα περιλαμβάνουν λίθινα τέχνεργα, οστά ζώων, εστίες και ένα δόντι Νεάντερταλ, το μοναδικό μέχρι σήμερα δημοσιευμένο κατάλοιπο αυτού του είδους από τον ελλαδικό χώρο. Το δόντι βρέθηκε σε στρωματογραφική συνάφεια με ευρήματα της πρώιμης Ανώτερης Παλαιολιθικής, μιας φάσης που συνήθως συνδέεται με την εμφάνιση του σύγχρονου ανθρώπου στην Ευρώπη, θέτοντας έτσι υπό αμφισβήτηση τις παραδοσιακές συσχετίσεις μεταξύ ανατομικών και πολιτισμικών μεταβολών στο Πλειστόκαινο. Εξειδικευμένες αναλύσεις στο δόντι έδωσαν επίσης την πρώτη άμεση μαρτυρία διεθνώς για τις νομαδικές κινήσεις των Νεάντερταλ, καθώς αποδείχθηκε ότι ανήκει σε άτομο που μεγάλωσε στην ενδοχώρα, αλλά μετακινήθηκε κατά τη διάρκεια της ζωής του σε παράκτιο οικοσύστημα. Η χερσόνησος της Μάνης διασώζει πολλές παλαιολιθικές θέσεις και εικάζεται ότι υπήρξε ένα από τα τελευταία καταφύγια των Νεάντερταλ στην Ευρώπη. Η έρευνα στο «Λακωνίς» χρηματοδοτήθηκε από το ΥΠΠΟΤ και διεθνή ερευνητικά ιδρύματα


















ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ
Το εγκαταλειμμένο ξενοδοχείο, που αποτέλεσε σημείο αναφοράς για την ευρύτερη περιοχή της Λακωνίας, έχει κεντρίσει το ενδιαφέρον ξένων επενδυτών, που φέρεται ότι είναι διατεθειμένοι να του δώσουν ξανά τη χαμένη αίγλη του. Χτισμένο σε προνομιακή κατάφυτη έκταση 42 στρεμμάτων, με 100 δωμάτια 31 τετραγωνικών το καθένα, με θέα προς το Αιγαίο και με ιδιωτική παραλία μήκους 300 μέτρων, το ρημαγμένο «Λακωνίς» μοιάζει με «φάντασμα», καθώς έχει αφεθεί στη μοίρα του. Τα τελευταία 13 χρόνια έχει γίνει έρμαιο των καιρικών συνθηκών και των επιτηδείων που λεηλάτησαν τους εσωτερικούς χώρους του!

Η ανέγερση της πολυτελούς για τα δεδομένα της εποχής ξενοδοχειακής μονάδας άρχισε το 1969 και ολοκληρώθηκε το 1971. Το 1972 ο Αντώνης Φελούρης πήρε στα χέρια του την πρώτη άδεια και το ξενοδοχείο ξεκίνησε τη λειτουργία του, που τερματίστηκε το 2002, λίγο πριν από τους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας.

Αναμνήσεις

Ο κ Φελούρης, που είναι και ιδιοκτήτης του τοπικού καναλιού Ελλάδα TV, θυμάται: «Ενας από τους πελάτες που δεν πρόκειται να ξεχάσω ποτέ ήταν ο μεγάλος Αμερικανός κινηματογραφιστής της Columbia Πολ Μαζούρσκι.


»Μάλιστα το 1982 η Columbia νοίκιασε ολόκληρο το ξενοδοχείο για τρεις μήνες προκειμένου να πραγματοποιηθούν τα γυρίσματα της ταινίας "Tempest" με πρωταγωνιστές τον Τζον Κασσαβέτη, τη Σούζαν Σάραντον και την Τζίνα Ρόουλαντς. Εδώ, επίσης, είχαν απολαύσει τις διακοπές τους η Σοφία Λόρεν και ο Τέλης Σαβάλας, που καταγόταν από τη Λακωνία και ήταν ένας καταπληκτικός άνθρωπος. Η Αντζελίνα Τζολί ήταν από τους τελευταίους διάσημους επισκέπτες, αφού ήρθε λίγο προτού κλείσει το ξενοδοχείο».




















Τέλος εντύπωση μου έκανε η ξύλινη ακέφαλη ξυλομορφή που στέκει έρημη στην παραλία για να θυμίζει τις αιθέριες υπάρξεις που πέρασαν από εκεί και άφησαν το αποτύπωμα τους...



Πληροφορίες
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ "Το ξενοδοχείο ''φάντασμα'' Λακωνίς, το δόντι του Νεάτερνταλ και μια ακέφαλη γυναικεία ξυλομορφή...!!!"

Κυριακή, Μαΐου 22, 2016

ΤΟ ''ΔΡΑΚΟΣΠΙΤΟ'' ΤΟΥ ΥΜΗΤΤΟΥ ΚΑΙ Η ΑΓΝΩΣΤΗ ΕΠΙΓΡΑΦΗ...

Αναρτήθηκε από ΟΜΑΔΑ ΠΑΥΣΑΝΙΑΣ



Υμηττός, ένα βουνό που φυλλάει καλά κρυμμένα  τα μυστικά του. Ένα εξ' αυτών το επονομαζόμενο και ''Δρακόσπιτο''  στέκει εδώ και εκατοντάδες χρόνια ακέραιο και έτοιμο να υποδεχθεί τους μοναχικούς πεζοπόρους του βουνού για να τους προσφέρει δροσιά, ξεκούραση αλλά και μια θέα μοναδική σε ολόκληρο το λεκανοπέδιο. Στην πραγματικότητα πρόκειται για αρχαίο κυκλικό κτίσμα δίπλα σε αρχαίο λατομείο του Υμηττού με άγνωστη χρήση,  άλλα πιθανότατα να ήταν λατομικό κατάλυμα. Δεν έχει χρονολογηθεί και δεν αναφέρεται σε καμία βιβλιογραφία. Η κατασκευή του με σχιστοειδής ογκολίθους αλλεπάλληλα τοποθετημένους μας θυμίζει τα δρακόσπιτα της Νότιας Εύβοιας. Τέλος αξίζει να αναφέρω και την ύπαρξη μιας επιγραφής, η οποία όμως πρέπει να μελετηθεί από κάποιον αρχαιολόγο. 





















ΠΗΓΗ: ΟΜΑΔΑ ΠΑΥΣΑΝΙΑΣ
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ "ΤΟ ''ΔΡΑΚΟΣΠΙΤΟ'' ΤΟΥ ΥΜΗΤΤΟΥ ΚΑΙ Η ΑΓΝΩΣΤΗ ΕΠΙΓΡΑΦΗ..."

Κυριακή, Οκτωβρίου 04, 2015

Η ''Γερμανική πλατφόρμα'' και τα μεταλλεία σιδήρου του Αγίου Ελισαίου... μέρος α΄

Αναρτήθηκε από ΟΜΑΔΑ ΠΑΥΣΑΝΙΑΣ




'' Κάθε τόπος έχει την δική του ιστορία... Πίσω από μια εγκαταλελειμμένη πλατφόρμα, πίσω από μια παρατημένη στοά, πίσω από ένα μικρό σκουριασμένο βαγονέτο, κρύβεται μια ολόκληρη ιστορία, που πολλές φορές είναι ικανή να μας ταξιδέψει όχι μόνο στο ξεχασμένο παρελθόν, αλλά και στα βάθη της μακραίωνης ιστορίας μας. Ένα ταξίδι χαμένης γνώσης, που ο ερευνητής προσπαθεί μέσω μικρών σημαδιών, να ενώσει το χθες με το σήμερα...''

Το ταξίδι αυτό ξεκινάει ανάποδα... από την λεγόμενη ''Γερμανική σκάλα'' στην θέση Ασπρούδια που βρίσκεται στα Βάτικα Λακωνίας και θα καταλήξει στις αρχαίες μεταλλευτικές στοές αιματίτη του Αγίου Ελισσαίου (αυτές θα παρουσιαστούν απο την ΑΣΤΙΚΗ ΣΠΗΛΑΙΟΛΟΓΙΑ στο δεύτερο μέρος του άρθρου)...Εδώ αξίζει να αναφέρουμε πως η περιοχή λέγεται Ασπρούδια λόγω της ύπαρξης Αλάτων στο βραχώδες μέτοπω της παράκτιας ζώνης.
Η απόσταση απο τον χωματόδρομο μέχρι την πλατφόρμα είναι περίπου 700 μέτρα.
Μικροί υδάτινοι θύλακες συσσώρευσης Άλατος

...Λίγα χρόνια μετά τη σύσταση του νεότερου ελληνικού κράτους, περίπου στο 1860 αρχίζει το πρώτο μεταναστευτικό ρεύμα. Προορισμοί είναι χώρες όπου υπάρχει μεταλλευτική δραστηριότητα, μιας και την εποχή εκείνη είναι ο δυναμικός κλάδος που υπόσχεται θέσεις εργασίας. Χώρες προορισμού είναι η Νότια Αφρική (μεταλλεία χρυσού), η Αμερική αλλά και οι χώρες της Λατινικής Αμερικής (Χιλή, Αργεντινή κ.λ.π)
Πολλοί Βατικιώτες μεταναστεύουν στις χώρες αυτές για να εργαστούν στις μίνες (ορυχεία) και εξελίσσονται σε σπουδαίους μιναδόρους (μεταλλωρύχους), με τους απογόνους τους αργότερα να μετεξελίσσονται επαγγελματικά.
Η επαναλειτουργία των μεταλλείων του Λαυρίου το 1870 από τον Σερπιέρι, δημιουργεί ένα νέο κύμα εσωτερικής μετανάστευσης και ένας μεγάλος αριθμός Βατικιωτών εγκαθίσταται στη Λαυρεωτική για να εργαστεί στα μεταλλεία, δημιουργώντας μια μεγάλη παροικία Βατικιωτών και μια νέα γενιά μιναδόρων.
Το 1904 ο Φωκίων Νέγρης, μεταλλειολόγος, γεωλόγος και πολιτικός, κάνει έρευνα στην περιοχή των Βατίκων μελετώντας την άνοδο της στάθμης της θάλασσας. Στην εργασία του για πρώτη φορά γίνεται λόγος για την καταβυθισμένη πολιτεία στο Παυλοπέτρι που είδε, αλλά το γεγονός περνά απαρατήρητο. Δεν γνωρίζουμε αν στο πεδίο ερευνών του Φωκίωνα Νέγρη ήταν μόνο η μελέτη ανόδου της στάθμης της θάλασσας, ή αν μέσα σε αυτό υπήρχε και έρευνα για τα αποθέματα αιματίτη στον Άγιο Ελισαίο, ούτε και έχουμε επαρκή στοιχεία για να το συσχετίσουμε με την μετά από λίγα χρόνια λειτουργία των μεταλλείων των Βατίκων από τον Γερμανό μεταλλειολόγο Αιμίλιο Γκρόμμαν. Ωστόσο μπορούμε να δούμε την παράλληλη πορεία των δύο ανδρών.
Ο Φωκίων Νέγρης είχε διατελέσει το 1870 Γενικός έφορος των μεταλλείων του Λαυρίου ενώ το 1875 γίνεται διευθυντής της Εταιρείας των Μεταλλουργείων του Λαυρίου. Το 1899 είναι ιδιοκτήτης της Α.Ε Δημοσίων και Ιδιωτικών έργων, η οποία ασχολείται με την συμμετοχή σε εκμεταλλεύσεις μεταλλείων (Κύμη, Μαντούδι κ.λ.π). Η Σπηλιαζέζα ΑΕ Γαλλική εταιρεία Μεταλλείων Σερίφου που εκμεταλλευόταν τα μεταλλεία Λαυρίου, το 1884 αναθέτει την εκμετάλλευση των ορυχείων Σερίφου στον Γερμανό μεταλλειολόγο Αιμίλιο Γκρόμμαν ο οποίος περιγράφεται ως τυχοδιώκτης και στυγνός εργοδότης. Αργότερα τη διεύθυνση των ορυχείων αναλαμβάνει ο γιός του Γεώργιος Γκρόμμαν ο οποίος περιγράφεται πιο σκληρός από τον πατέρα. Το 1916 στα μεταλλεία της Σερίφου γίνεται η ιστορική απεργία των μεταλλωρύχων, όπου η Χωροφυλακή και οι μπράβοι του Γκρόμμαν πυροβολούν εν ψυχρώ δολοφονώντας 4 απεργούς. Ωστόσο η απεργία κερδίζει τη μάχη και για πρώτη φορά στην Ελλάδα καθιερώνεται το 8ωρο.

Στις πρώτες δεκαετίες του 20ου αιώνα ο Γεώργιος Γκρόμμαν αρχίζει στα Βάτικα την εκμετάλλευση των μεταλλείων του Αγίου Ελισσαίου μετά από χιλιάδες χρόνια διακοπής τους.
Οι στοές Αιματίτη στον Άγιο Ελισαίο



 Η επαναλειτουργία των μεταλλείων δίνει την δυνατότητα σε Βατικιώτες μιναδόρους που δούλευαν στο Λαύριο και σε άλλα μεταλλεία, να επαναπατριστούν και να εργαστούν στον τόπο τους. Το 1924 οι μιναδόροι των Βατίκων αντιδρώντας στην στυγνή εργοδοσία του Γεωργίου Γκρόμμαν, ανήμερα της Αγίας Παρασκευής κάνουν απεργία και κερδίζουν τα εργασιακά τους αιτήματα. Στην απεργία πρωτοστατεί ο Γιάννης ο Δαλέζιος από τις Κυκλάδες και οι ντόπιοι Κωνσταντινακαίοι, Γκουβεραίοι και Κοντακαίοι.
Η εξόρυξη του αιματίτη από τον οποίο έπαιρναν σίδηρο, χαλκό, κασσίτερο και ώχρα, γινόταν στις σιδηροσπηλιές του Αγίου Ελισαίου.

Ορυκτό Αιματίτης το οποίο έχει υψηλή περιεκτικότητα σε σίδηρο.

 Από εκεί είχε κατασκευαστεί σιδηροδρομική γραμμή όπου έφθανε στη θάλασσα και είχε κατασκευαστεί σιδερένια εναέρια προβλήτα ( γνωστή σήμερα και ως Γερμανική σκάλα).


Το πλοίο με τη βοήθεια ναυδέτων έδενε κάτω από την σκάλα. Τα βαγόνια μετέφεραν το σιδηρομετάλλευμα όπου με ένα σύστημα διπλής μεταλλικής ταινίας γινόταν η φόρτωση του πλοίου. 

Μία απο τις δύο ''δέστρες''
Το τελευταίο σωζόμενο βαγονέτο βρίσκεται πεταμένο αρκέτα μέτρα μακριά απο την πλατφόρμα.

Εν τω μεταξύ στη διεύθυνση των μεταλλείων έχει έλθει ο γιός του Γεωργίου, Αιμίλιος ο 2ος. Λίγο πριν ξεσπάσει ο πόλεμος, το 1938 τα μεταλλεία εγκαταλείπονται.
Για την ιστορία αναφέρεται πως ο Αιμίλιος Γκρόμμαν ο 2ος το 1943 είναι αξιωματικός του Γερμανικού στρατού και μετά το τέλος του πολέμου καταδικάζεται ως εγκληματίας πολέμου και εξαφανίζεται. Η σιδηροδρομική γραμμή λεηλατείται από τους ντόπιους, καθώς ξύλα και ράγες είναι χρειαζούμενα. Ωστόσο σιδηροδρομική γραμμή και σκάλα θα μπορούσαν να συντηρηθούν και να αποτελέσουν μνημεία της βιομηχανικής και μεταλλευτικής ιστορίας του τόπου, αλλά και αντικείμενα τουριστικού ενδιαφέροντος. Θα πει κανείς μεγαλεπήβολα σχέδια. Αλλά οι τόποι που ανέβηκαν ψηλά ήταν αυτοί που είχαν μεγάλα σχέδια.






Απομεινάρι της μεταλλευτικής δραστηριότητας της GROMAN στα Βάτικα. Μία από τις αρκετές σημαδούρες που συγκρατούντο με ποντισμένη άγκυρα στο βυθό, και έτσι έμενε σταθερή στην επιφάνεια της θάλασσας. Πάνω στις σημαδούρες αυτές έδεναν τα πλοία και παρέμεναν σταθερά κάτω από τη σιδερένια σκάλα, από την οποία έπεφτε το σιδηρομετάλλευμα στα αμπάρια του πλοίου. Ιδιαίτερο χαρακτηριστικό της σημαδούρας είναι ότι η λαμαρίνες της δεν είναι ηλεκτροκολλημένες, ή βιδωτές, αλλά είναι "καρφωτές"  εξασφαλίζοντας όμως απόλυτη στεγανότητα. Με αυτή την τεχνική τα ναυπηγεία κατασκεύαζαν και τα πλοία την εποχή εκείνη.(ΦΩΤΟ ΤΟΥΛΙΠΑ ΓΟΥΛΙΜΗ)


Δείτε το βίντεο ολόκληρης της διαδρομής










Μετάλλευμα που δεν πρόλαβε να φορτωθεί






Η γερμανική σκάλα των μεταλλείων της GROMAN, είναι το τερματικό σημείο της επιχείρησης η οποία δραστηριοποιήθηκε επιχειρηματικά στην περιοχή τον προηγούμενο αιώνα.
Η εταιρεία δραστηριοποιήθηκε στην εκμετάλλευση των κοιτασμάτων σιδήρου στην περιοχή των Αγίων Αναργύρων (Ελισαίο) όπου στην πλαγιά του βουνού διακρίνονται ακόμη οι στοές εξόρυξης του σιδηρομεταλλεύματος.
Απο του σημείου αυτού και μέχρι τη θάλασσα που είναι η σιδερένια σκάλα, η εταιρεία είχε κατασκευάσει σιδηροτροχιές όπου με βαγονέτα γινόταν η μεταφορά του μεταλλεύματος , για να φορτωθεί σε πλοία που προσέγγιζαν κάτω απο τη σκάλα.






Πληροφορίες κειμένου : 1. Σύλλογος "Τουλίπα Γουλιμή" 2.
Πηγη: ΟΜΑΔΑ ΠΑΥΣΑΝΙΑΣ
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ "Η ''Γερμανική πλατφόρμα'' και τα μεταλλεία σιδήρου του Αγίου Ελισαίου... μέρος α΄"

Blog Widget by LinkWithin

Τα πάντα ρει...

Βαδίζοντας σε διάφορες περιοχές διαπιστώνεις πως ότι βλέπεις είναι μοναδικό ! Από τη μια στιγμή στην άλλη αυτή η εικόνα έχει περάσει στο παρελθόν ,τίποτα δεν παραμένει ίδιο , για χίλιους λόγους όταν θα ξαναπεράσεις από το ίδιο μέρος τίποτα πλέον δεν θα είναι ίδιο και ο λόγος...ο άνθρωπος... αυτός, καταστρέφει τα πάντα...