ΟΜΑΔΑ ΠΑΥΣΑΝΙΑΣ

ΜΙΑ ΠΕΡΙΠΛΑΝΗΣΗ Σ΄ΕΝΑΝ ΚΟΣΜΟ ΠΟΥ ΖΕΙ ΑΝΑΜΕΣΑ ΜΑΣ... κάνε μια παύση στην ανία σου...

Κυριακή, Νοεμβρίου 12, 2017

ΤΟ ΙΕΡΟ ΤΟΥ ΥΠΕΡΤΕΛΕΑΤΑ ΑΠΟΛΛΩΝΑ ΚΑΙ... ΜΙΑ ΚΑΡΟΤΣΑ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ...ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ!!!

Αναρτήθηκε από ΟΜΑΔΑ ΠΑΥΣΑΝΙΑΣ







Ο Απόλλωνας ήταν ένας από τους 12 θεούς του Ολύμπου, θεός του φωτός, προστάτης των τεχνών και της μαντείας... Δεν έχουμε σαφείς ενδείξεις για την προέλευσή του. Σύμφωνα με την επικρατέστερη άποψη, η λατρεία του εισήλθε στον ελλαδικό χώρο από την Ανατολή. Άλλες θεωρίες φέρουν τους Δωριείς ως κομιστές της λατρείας του, αλλά και ως τόπο εμφάνισής του την Κρήτη, μέσω της οποίας η λατρεία του μεταλαμπαδεύτηκε στην Μικρά Ασία. Πιθανότατα, αποτέλεσε έμπνευση για τον θεό Απλού στην ετρουσκική μυθολογία. Διέθετε γύρω στις 350 επικλήσεις: θεραπευτής, μάντης, ηλιακός («Φοίβος») κτλ.

Μερικά από τα προσωνύμιά του είναι:

...Αλεξίκακος ("αυτός που αποδιώχνει το κακό"). Επίκληση του θεού στην Αθήνα.

Αποτρόπαιος: Επίκληση στις διάφορες «καθάρσεις: «{Απολλον [αποτρόπαιε».

Αφήτωρ: Ομηρικό επίθετο του θεού (Θ' 404). Πολλοί το ερμηνεύουν ως "τοξότης" (από το "άφεσις των βελών")` άλλοι όμως το ερμηνεύουν ως "χρησμοδότης".

Γενέτωρ: Επίκληση στη Δήλο. Εκεί υπήρχε βωμός του, που δεν επιτρεπόταν θυσία ζώου, μόνο "πυρους και κριθας και πόπανα μόνα τίθεσθαι [επ' αυτου ανευ πυρός". (Παρόμοια είναι και τα "γενέθλιος", "γενέσιος", "πατρώος", κ.λπ.).

Δωματίτης ("προστάτης του οίκου"): Επίκληση στην Αίγινα. Του πρόσφεραν θυσίες τον μήνα Δελφίνιο.

Επιμήλιος (προστάτης των μήλων=αιγοπροβάτων): Επίκληση στην Κάμειρο.

Επήκοος: Επίκληση της ελληνιστικής εποχής, αναπεμπόμενη κυρίως για ιατρική βοήθεια. Θυμίζουμε ότι αργότερα η Παναγία ονομάστηκε «Γοργοεπήκοος».

Επίσκοπος, Επόψιος, Επόπτης: Προφανούς ετυμολογίας (αργότερα ο θεός των Χριστιανών ονομάστηκε «Παντεπόπτης»).

Εώος και Εώιος: Σημαίνει "θεός της αυγής" και ήταν επίκληση στο μικρό νησί του Εύξεινου, Απολλωνία (ή Δάφνη ή Θυνία νήσος). Σ' αυτήν υπήρχε βωμός ιδρυμένος κατά την παράδοση από τους Αργοναύτες.

Θέσμιος: Προστάτης των θεσμών. Λατρευόταν στην Αιτωλία.

Θοραίος: Πιθανώς σημαίνει "προστάτης της γονιμότητος"` επίκληση ταυτόσημη με τις λοιπές παρόμοιες της Λακωνίας: "Θοράτης" και Θορνάκιος". Γράφει λ.χ. ο Ησύχιος: «Θοράτης` [Απόλλων παρα Λάκωσιν».

Παρνόποιος: Επίκληση του θεού"που αποτρέπει τους πάρνοπας" ("ακρίδες"). Στην Ακρόπολη των Αθηνών υπήρχε άγαλμα του Παρνοποίου Απόλλωνοςκαι"τ`ο {αγαλμα λέγουσι Φειδίαν ποι~ησαι" (Παυσανίας Α' 24, 8).

Υπερτελεάτας: Από επιγραφές σε ειδώλια και ελάσματα, φαίνεται ότι το «Υπερτελέατον» στο χωριό Φοινίκι της Λακωνικής δεν ανήκε (όπως γράφει ο Παυσανίας) στον Ασκληπιό, αλλά στον Απόλλωνα...

Ο ΝΑΟΣ ΤΟΥ ΥΠΕΡΤΕΛΕΑΤΑ ΑΠΟΛΛΩΝΑ ΣΤΟ ΦΟΙΝΙΚΙ

Πρόκειται για ένα από τα αρχαιότερα χωριά της επαρχίας Επιδαύρου Λιμηράς της Λακωνίας.
Η τοποθεσία Φοινίκι αναφέρεται στα Λακωνικά του Παυσανία ως εξής:
"...κόχλους δὲ ἐς βαφὴν πορφύρας παρέχεται τὰ ἐπιθαλάσσια τῆς Λακωνικῆς ἐπιτηδειοτάτας μετά γε τὴν Φοινίκων θάλασσαν..."
(Τα καταλληλότερα κοχύλια για βαφή πορφύρας προέρχονται από την παραλία της Λακωνικής μετά τη θάλασσα των Φοινίκων). Η αναφορά εκείνης της χρονικής περιόδου (150-160 μ.Χ.)  περιγράφει την ευρύτερη γεωγραφική περιοχή, στην οποία σημειώθηκαν πολλές γεωλογικές μεταβολές.














Η Ετυμολογία της ονομασίας Φοινίκι

Να σημειώσουμε πως στην ποίηση του Λάκωνα ποιητή Αλκμάνα (ΠΑΠ. ΟΧΥΡ. 2394), η λέξη "φοινίκεα" αποδίδεται ως πορφυρό χρώμα. Το ίδιο ισχύει και στο Λεξικό Σούδα: "Φοινίκιον έρνος και χρώμα", "Φοινικούν ερυθρόν", "Φοινικίς χλαμύς ήν πολεμική" (Η πορφυρή πολεμική χλαμύδα). Έτσι εξηγούνται και τα τοπωνύμια στην ευρύτερη περιοχή "Κόκκινες", "Κοκκινοχώματα" κτλ. Η ετυμολογία της ονομασίας Φοινίκι προέρχεται από το ερυθρούν και πορφυρό χρώμα της ευρύτερης γεωγραφικής περιοχής χερσαίας και θαλάσσιας. Να σημειώσουμε πως στην αρχαιολογική γραμματεία η λέξη αποδίδεται πάντα ως κόκκινο, πχ επί "φοινικιδί" υφάσματα..
Μια δεύτερη άποψη για την ετυμολογία της λέξης Φοινίκι είναι να προέρχεται από τον Φοίνιξ το ιερό πτηνό του Απόλλωνα. Η άποψη αυτή ενισχύεται και από την ύπαρξη του ναού του Απόλλωνα Υπερτελεάτα.
Μια παλιότερη αυθαίρετη ερμηνεία πως η ονομασία του χωριού προέρχεται από τους Φοίνικες είναι εντελώς αβάσιμη και λογικά δεν ισχύει. Να σημειώσουμε πως η λέξη Φοινίκι, πάντα με την έννοια του "ερυθρούν", βρίσκεται και σε περιοχές-χωριά της Ηπειρωτικής Ελλάδας όπως την Ήπειρο όπου ουδέποτε είχαμε την ύπαρξη Φοινίκων.

ΤΟ ΥΠΕΡΤΕΛΕΑΤΟΝ

Το 1885, με εντολή της Ελληνικής Αρχαιολογικής Εταιρείας και βασιζόμενος στις αναφορές του Παυσανία, ο τότε αρχαιολόγος Θεμιστοκλής Σοφούλης προχώρησε σε ανασκαφές στο ναό του Απόλλωνος Υπερτελέατου στο Φοινίκι Λακωνίας, αφού πρωτύτερα το έτος 1884 εμφανίστηκαν στην αγορά των Αθηνών διάφορα αρχαία αντικείμενα από το Φοινίκι Λακωνίας, μεταξύ των οποίων επιγραφές με αναφορά στον θεό Απόλλωνα. Έτσι, η εν Αθήναις Αρχαιολογική Εταιρεία έκρινε ότι θα έπρεπε να ερευνήσει τον χώρο προέλευσης αυτών των αρχαίων, αναζητώντας ένα από τα ιερά που μνημονεύονταν στην αρχαία γραμματεία.
Αρχιτεκτονικά κατάλοιπα που αποδόθηκαν στο ιερό βρέθηκαν ωστόσο κατά τη διάρκεια ανασκαφικής έρευνας του έτους 1969. Αυτά κείτονται σε ελαιώνα και σώζονται αποσπασματικά. Ο αριθμός όμως και η ποικιλία των κινητών ευρημάτων του ιερού (πήλινων, χάλκινων κ.ά.), των οποίων ένα μικρό μέρος παρουσιάζεται και στην έκθεση του Μουσείου Νεάπολης, μαρτυρούν τη σημασία του στη χερσόνησο του Μαλέα, κατά την αρχαϊκή και κλασική εποχή αλλά και αργότερα, στους ελληνιστικούς και ρωμαϊκούς χρόνους.





φωτογραφία της εποχής των ανασκαφών

φωτογραφία της εποχής των ανασκαφών

φωτογραφία της εποχής των ανασκαφών

Λαβή χάλκινου αγγείου-μουσείο Νεάπολης Λακωνίας

Πήλινα γυναικεία ειδώλια-μουσείο Νεάπολης Λακωνίας

Ο Θεμιστοκλής Σοφούλης (Βαθύ Σάμου, 1860 – Αθήνα, 24 Ιουνίου 1949) ήταν Έλληνας αρχαιολόγος και διαπρεπής κεντρώος (φιλελεύθερος) πολιτικός, ο οποίος διατέλεσε  πρωθυπουργός της χώρας για ένα σύντομο διάστημα κατά τη δεκαετία του 1920 καθώς και κατά την πολύ κρίσιμη περίοδο του Εμφυλίου Πολέμου.
Ο Θεμιστοκλής Σοφούλης



 Ο περιηγητής Παυσανίας μας αναφέρει τα εξής: "ἔστι δὲ ἐν τῇ γῇ ταύτῃ καὶ ἱερὸν Ἀσκληπιοῦ στάδια ἀπέχον ὡς πεντήκοντα Ἀσωποῦ: τὸ δὲ χωρίον, ἔνθα τὸ Ἀσκληπιεῖον, Ὑπερτελέατον ὀνομάζουσιν" (Στην ίδια περιοχή, πενήντα στάδια από τον Ασωπό υπάρχει επίσης ιερό του Ασκληπιού, το μέρος όπου βρίσκεται το Ασκληπιείον ονομάζεται Υπερτελέατον). Στα αξιόλογα ευρήματα να προσθέσουμε και επιγραφές που αναφέρονται στην εδαφική διαμάχη της Επιδαύρου Λιμηράς με το γειτονικό Ζάρακα. Σε πολλές δε χάλκινες ταινίες που προέρχονται από το ιερό έχουμε και την καταγραφή ονομάτων Επιδαύριων ιερέων. 'Οπως αλιεύουμε από το διαδικτυακό ένθετο της εφημερίδας Καθημερινή, μέρος χάλκινων και πήλινων αντικειμένων προερχόμενα από το Φοινίκι πέρασαν το 1884 στην ιδιωτική συλλογή του Κ. Καραπάνου.
Το ντοκουμέντο της συλλογής  Καραπάνου

 
ΕΝΑΣ ΝΤΟΠΙΟΣ, ΕΝΑ ΤΡΑΚΤΕΡ ΚΑΙ... ΤΑ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ ΕΠΙ ΓΗΣ...


Πολλοί από εσάς που διαβαίνετε στα βουνά, θα έχετε δει σκουπίδια ατάκτως ερριμμένα. Προσωπικά, όμως, δεν είχα συναντηθεί ποτέ με τους υπαίτιους της μόλυνσης. Η ημέρα εκείνη τελικά έμελλε να είναι η παρθενική μου συνάντηση με αυτό το αχαρακτήριστο δίποδο. Ήταν η μέρα που είχε αποφασίσει να καθαρίσει τα σκουπίδια της αυλής του, της στάνης του και του σπιτιού του και αντί να τα πάει σε κάποια χωματερή ή να φωνάξει τον δήμο, θεώρησε απλό να τα ρίξει εκεί που του ήταν βολικό, και ας ήταν δίπλα σε έναν αρχαίο ιερό ναό...

Τα στοιχεία του είναι διαθέσιμα αν μου ζητηθούν απο κάποια αρχή
Το σημείο του αρχαιολογικού χώρου, καθώς και το σημείο που πέταξε τα σκουπίδια

ΠΗΓΗ: ΟΜΑΔΑ ΠΑΥΣΑΝΙΑΣ

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ
http://www.amnv.gr/exhibition/stations/
http://foinikion.blogspot.gr/2009/01/blog-post.html
https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%98%CE%B5%CE%BC%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%BF%CE%BA%CE%BB%CE%AE%CF%82_%CE%A3%CE%BF%CF%86%CE%BF%CF%8D%CE%BB%CE%B7%CF%82
https://www.wikipedia.gr/wiki/%CE%91%CF%80%CF%8C%CE%BB%CE%BB%CF%89%CE%BD
http://sitalkas.blogspot.gr/2014/09/blog-post.html
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ "ΤΟ ΙΕΡΟ ΤΟΥ ΥΠΕΡΤΕΛΕΑΤΑ ΑΠΟΛΛΩΝΑ ΚΑΙ... ΜΙΑ ΚΑΡΟΤΣΑ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ...ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ!!!"

Κυριακή, Ιανουαρίου 29, 2017

ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟ ΣΤΟΝ ΚΗΦΙΣΟ (ανοιχτό τμήμα)

Αναρτήθηκε από ΟΜΑΔΑ ΠΑΥΣΑΝΙΑΣ



'' Είναι στο σύννεφο, είναι μέσα στο πηγάδι
είναι στο χιόνι και στα φρούτα του Μαγιού
είναι στα μάτια, είναι στο ουράνιο τόξο
είναι στον πάγο, στον ατμό του τηγανιού.

Είναι στη λίμνη, είναι στη γη, είναι στο στόμα.
Ο άνθρωπος είναι νερό που περπατάει
και προχωράει απ`του πλακούντα τα νερά
κι ως τα νερά του τελευταίου ιδρώτα πάει...''

Οι παραπάνω στίχοι ανήκουν στο τραγούδι του Χρήστου Θηβαίου ''Το νερό''...

Νερό, αυτό το υπέρτατο αγαθό εδώ και  χιλιάδες χρόνια έγινε η κινητήριος δύναμη διαφορετικών πολιτισμών, που ιστορικά άνθησαν γύρω από ποτάμια, λίμνες και άλλους κύριους υδάτινους δρόμους, για ευνόητους λόγους, με πιο σημαντικά παραδείγματα:
Ο πολιτισμός της Μεσοποταμίας, όπως ακριβώς δηλώνει και το όνομα της περιοχής, αναπτύχθηκε ανάμεσα και γύρω από τους ποταμούς Τίγρη και Ευφράτη.
Ο πολιτισμός της Αρχαίας Αιγύπτου βασιζόταν αποκλειστικά στο «θεϊκό» ποταμό Νείλο.
Ο πολιτισμός της Αρχαίας Ινδίας αναπτύχθηκε κυρίως γύρω από τους «ιερούς» ποταμούς της, όπως ο Γάγγης, καθώς και στα παράλια της χώρας.
Ο πολιτισμός της Αρχαίας Κίνας αναπτύχθηκε επίσης γύρω από τους ποταμούς της, όπως ο Κίτρινος Ποταμός, καθώς και στα παράλια της χώρας.
Ο πολιτισμός της Αρχαίας Ελλάδας, και πάλι αναπτύχθηκε κυρίως γύρω από τους, μικρότερους έστω, ποταμούς της, αν και από νωρίς φαίνεται ότι έδωσε έμφαση στη θαλάσσια οικονομία και εμπόριο.
Αλλά και μέχρι σήμερα, οι περισσότερες από τις μεγαλύτερες μητροπόλεις του κόσμου, όπως για παράδειγμα, το Ρόττερνταμ, το Λονδίνο, το Μόντρεαλ, το Παρίσι, η Νέα Υόρκη, το Μπουένος Άιρες, η Σαγκάη, το Τόκυο, το Σικάγο, το Χονγκ Κονγκ, και άλλες, χρωστάνε την επιτυχία τους σε μεγάλο ποσοστό στην εύκολη πρόσβασή τους, μέσω του νερού, στην επακόλουθη επέκταση του εμπορίου της. Ακόμη και πόλεις σε νησιά με ασφαλή λιμάνια, όπως η Σιγκαπούρη, έχουν ανθίσει για τον ίδιο ακριβώς λόγο. Σε μέρη, όπως η Βόρεια Αφρική και η Μέση Ανατολή, όπου η το νερό είναι πιο δύσκολα διαθέσιμο, η πρόσβαση στο υπάρχον καθαρό «πόσιμο νερό» είναι ένας κύριος παράγοντας ανθρώπινης ανάπτυξης.
 Στην Ελλάδα, και πιο συγκεκριμένα στην Αθήνα, δεν προστατεύτηκαν τα αστικά και περιαστικά ρέματα και ποτάμια με αποτέλεσμα αρκετά να εγκιβωτιστούν και να ενσωματωθούν στο αποχετευτικό σύστημα της πόλης. Τα λιγοστά που έχουν συνεχή ροή σε φυσικό περιβάλλον δίνουν μάχη να διατηρηθούν. Παράνομες αποχετεύσεις, λύματα, χημικά και φυσικά τόνοι σκουπιδιών, προσπαθούν να τα εξαφανίσουν, με φυσικό αυτουργό τον άνθρωπο.
Για σκεφθείτε το λιγάκι... το νερό περιέχει ζωή και μας δίνει ζωή...και ο άνθρωπος αφού πάρει ζωή από το νερό έρχεται η στιγμή που θα το δηλητηριάσει...ύβρις...
Ένα τρανό παράδειγμα των παραπάνω, είναι ο Κηφισός ποταμός με τα βοηθητικά του ρέματα.
Ο Κηφισός, σύμφωνα με την Ελληνική Μυθολογία και ιδιαίτερα σύμφωνα με τους αττικούς μύθους, ήταν δευτερεύουσα θεότητα της Αττικής. Πρόκειται για αλληγορική προσωποποίηση του ομώνυμου ποταμού του Κηφισού που συνδέεται άλλοτε με τις πλούσιες παροχές του στην γύρω περιοχή, και άλλοτε με τις καταστροφές που προκαλούσε η υπερχείλισή του.


Καταφανώς, ως προστάτης των παροικούντων στις όχθες του, εμφανίζεται πατέρας της Διογένειας, της οποίας η κόρη, Πραξιθέα, έγινε σύζυγος του βασιλιά της Αθήνας Ερεχθέως. Ο Κηφισός τιμόταν ιδιαίτερα στην αρχαία Αθήνα ως προστάτης του αθηναϊκού πεδίου, ενώ παράσταση αυτού υπήρχε στο δυτικό αέτωμα του Παρθενώνα, που βρίσκεται σήμερα στο Βρετανικό Μουσείο στο Λονδίνο.
Ο Κηφισός είναι ο μεγαλύτερος ποταμός της Αττικής με μήκος 27 χιλιόμετρα. Πηγάζει από το φυσικό κόμβο της Πεντέλης και της Πάρνηθας και διχοτομεί την πρωτεύουσα μέχρι την εκβολή του στο Φαληρικό όρμο, στον Σαρωνικό.

Ο ποταμός είχε αξιοποιηθεί για πρώτη φορά στην εποχή του Αδριανού, όταν κατασκευάστηκε επί ρωμαϊκών χρόνων το πρώτο οργανωμένο υδρευτικό σύστημα για την Αθήνα γνωστο ως ΑΔΡΙΑΝΕΙΟ ΥΔΡΑΓΩΓΕΙΟ. Η δεξαμενή ενισχυόταν από διάφορα ρέματα του Πεντελικού και της Πάρνηθας, με αφετηρία τη ζώνη δεξαμενής στη σημερινή Νέα Πεντέλη και διέλευση από το Χαλάνδρι, τον Κοκκιναρά (Κηφισιά) και το Μονομάτι (Αχαρνές). Τέρμα ήταν η σημερινή Πλατεία Δεξαμενής στο Κολωνάκι.

Ο Κηφισός χάρισε το όνομά του στην περιοχή από την οποία πηγάζει, την Κηφισιά.

Στη νεότερη ιστορία, και κυρί
ως στη μεταπολεμική περίοδο, ο Κηφισός ήταν από τα πρώτα στοιχεία του φυσικού πλούτου της Αττικής που επλήγησαν από την άναρχη ανοικοδόμηση. Συγκεκριμένα, το νοτιοδυτικό τμήμα του ποταμού που χωρίζει την Αθήνα από την περιοχή του Πειραιά εγκλωβίστηκε στη βιομηχανική ζώνη της Αττικής. Αμφίπλευρα του Κηφισού εγκαταστάθηκαν με γοργούς ρυθμούς εργοστάσια, βιομηχανίες και βιοτεχνίες βαρέως τύπου επιχειρηματικής δραστηριότητας, σε ένα άναρχο και άτυπο βιομηχανικό πάρκο. Ταυτόχρονα, δεν υπήρχε σχέδιο διευθέτησης των εκτάσεων, ούτε και σχέδιο απορροής των βιομηχανικών αποβλήτων που κατέληγαν στον ποταμό. Στις όχθες του Κηφισού ανεγέρθηκε, ακόμη, πληθώρα από παραπήγματα, στις Αχαρνές μέχρι το Περιστέρι (Άγιος Ιωάννης Θεολόγος και Τσαλαβούτα) και τον Ταύρο.


Η κεντρική λεωφόρος του λεκανοπεδίου, η Εθνική Οδός Αθηνών-Λαμίας-Θεσσαλονίκης χαράχτηκε επίσης επάνω στον ποταμό. Μέχρι και το 2000 η υπερχείλιση του Κηφισού σε κάθε βροχόπτωση απειλούσε κατοικίες και ανθρώπινες ζωές, ώσπου πλέον εγκιβωτίστηκε ολόκληρος. Παρά το γεγονός ότι ψηφίστηκε από το ελληνικό Κοινοβούλιο νόμος που απαγορεύει την εγκατάσταση βιομηχανιών κοντά στον ποταμό και την ρίψη σκουπιδιών,

 δεν υπήρξαν αρκετές προσπάθειες αστυνόμευσης.
Ωστόσο, μετά από καταστροφές στην ευρύτερη περιοχή, όπως τις πυρκαγιές στην Πάρνηθα το 2007 και τις πλημμύρες κατά διαστήματα, αναθερμάνθηκε το ενδιαφέρον για τον Κηφισό και έγιναν προσπάθειες από εθελοντές να καθαριστούν οι κοίτες και οι άλλες βρώμικες απολήξεις του ποταμού στις όχθες του από το 2008 μέχρι και το 2012 που πλέον είναι καθαρός μέχρι και σήμερα...

Η πραγματικότητα όμως είναι ακόμα πιο απελπιστική. Στο οδοιπορικό αυτό συναντήσαμε χιλιάδες σκουπίδια, πολλή βρωμιά και σε κάποια σημεία χημικές ουσίες, οι οποίες μας έκαναν να γυρίσουμε ή να παρακάμψουμε μεγάλα τμήματα της διαδρομής. Σκοπός αυτής της έρευνας ήταν η καταγραφή αρχαίων ενδείξεων στα πρανή του ποταμού, αλλά και στην καταγραφή ύπαρξης ζωής στα νερά του.

Αν όμως παραβλέπαμε τις ασχήμιες που έχει προκαλέσει ο άνθρωπος, η ίδια η φύση μεγαλουργεί και δημιουργεί διαρκώς. Ο Κηφισός έχει ακόμα ομορφιές και καλά κρυμμένα μυστικά που σε περιμένουν να τα ανακαλύψεις...









Διάφορα γεφύρια...
Το γεφύρι του βασιλιά Γεώργιου...
Ο Χριστιανός , Γουλιέλμος - Φερδινάνδος - Αδόλφος - Γεώργιος, ευρύτερα γνωστός ως Γεώργιος Α΄, που υπήρξε ο μακροβιότερος βασιλιάς των Ελλήνων, από το 1863 μέχρι το 1913 και  ήταν ο δεύτερος κατά σειρά Βασιλιάς της νεότερης Ελλάδας μετά τον Όθωνα αλλά και αρχηγός νέου Βασιλικού Οίκου. Έδωσε εντολή να χτιστεί μια γέφυρα πάνω από τα άγρια νερά του Κηφισού. Έτσι και έγινε. Το επιβλητικό τοξωτό γεφύρι χτίστηκε από πελεκημένη πέτρα, ενώ στις δυο του όψεις τοποθέτησαν το χαρακτηριστικό μονόγραμμα του οίκου του. Ο Γεώργιος Α΄  γεννήθηκε στην Κοπεγχάγη στις 24 Δεκεμβρίου 1845 και ήταν ο δευτερότοκος γιος του πρίγκιπα και μετέπειτα Βασιλιά της Δανίας Χριστιανού Θ΄, που ανήλθε στο θρόνο τον Νοέμβριο του 1863.
Σήμερα η περιοχή έχει μετατραπεί σε έναν ανεξέλεγκτο σκουπιδότοπο, ενώ είναι σε όλους γνωστό πως ο βιολογικός καθαρισμός της Μεταμόρφωσης , που βρίσκεται περίπου ένα χιλιόμετρο μακρύτερα, αδειάζει το ''βιολογικό'' τοξόπλασμα μέσα στον Κηφισό, με αποτέλεσμα τα νερά να γίνονται καφέ, ενώ παίρνουν μαύρη όψη όταν οι παρακείμενες βιοτεχνίες ρίχνουν τα δικά τους χημικά απόβλητα.

Την ημέρα που επισκεφθήκαμε τον Κηφισό, μύριζε τόσο έντονα που δεν μπορούσαμε να αναπνεύσουμε. Δυστυχώς όλο το τμήμα του Κηφισού που δεν έχει εγκιβωτιστεί ακόμα θα μπορούσε να είναι ένας επίγειος παράδεισος για τους Αθηναίους με πεζοπορικά μονοπάτια και ποδηλατόδρομο. Δεν θέλω να γίνω μάντης, αλλά είμαι σίγουρος πως μετά από καμιά 15 αριά χρόνια θα εγκιβωτιστεί με την δικαιολογία ότι έχει γίνει εστία μολυσματικών ασθενειών. Στην Ελλάδα η έννοια της αναβάθμισης μιας υποβαθισμένης περιοχής γίνεται με την μορφή της εκ βάθρων εξαφάνισης.

 

 Σε κάποιο σημείο της διαδρομής βρήκαμε αυτή τη μικρή στοά, η οποία ήταν φρεσκοσκαμμένη... κάτι έψαχναν να βρούν...



 ίχνη αρχαίων βάσεων για γεφύρια



αρχαίος υδραγωγός












 Σύγχρονο τμήμα του Αδριάνειου υδραγωγείου

 













Μέσα στα ακάρθατα νερά βόσκουν πρόβατα και αγελάδες...


 Σε αυτό το σημείο  υπήρχε αρχαίο υδραγείο, πλευρικα στο τοίχωμα μέχρι το 2007, μετά το πήρε το νερό...








Κλείνω με αυτό... «Των πάντων τα σπέρματα έχουν την φύση τους υγρή, το δε ύδωρ είναι η φυσική αρχή των υγρών πραγμάτων»

O Σταγειρίτης Αριστοτέλης αναφέρει: To ερωτάν περί των πρώτων αρχών και αιτίων… αλλά Θαλής μεν ο της τοιαύτης αρχηγός φιλοσοφίας ύδωρ φησίν είναι αρχήν... (Το να ερωτά κάποιος για τις πρώτες αρχές και τα αίτια είναι φιλοσοφία… αλλά ο Θαλής, ο εισηγητής της φιλοσοφίας, ισχυρίζεται ότι το νερό είναι η πρώτη αρχή) ...




Πληροφορίες:βικιπαιδειαeftropios,
Συμμετείχαν\: Αλέξανδρος Γλαράκης, Παναγιώτης Δευτεραίος, Αλέξης Τσεκούρας
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ "ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟ ΣΤΟΝ ΚΗΦΙΣΟ (ανοιχτό τμήμα)"

Blog Widget by LinkWithin

Τα πάντα ρει...

Βαδίζοντας σε διάφορες περιοχές διαπιστώνεις πως ότι βλέπεις είναι μοναδικό ! Από τη μια στιγμή στην άλλη αυτή η εικόνα έχει περάσει στο παρελθόν ,τίποτα δεν παραμένει ίδιο , για χίλιους λόγους όταν θα ξαναπεράσεις από το ίδιο μέρος τίποτα πλέον δεν θα είναι ίδιο και ο λόγος...ο άνθρωπος... αυτός, καταστρέφει τα πάντα...