Η ομάδα μας συνεχίζει την δράση της κανονικά. Με την μόνη διαφορά πως οι περισσοτερες έρευνες μας σχετίζονται με την υπόγεια Αθήνα, με αποτέλεσμα τα όποια άρθρα να ανεβαίνουν στο site της ΑΣΤΙΚΗΣ ΣΠΗΛΑΙΟΛΟΓΙΑ http://urbanspeleology.blogspot.com/
Σας ευχαριστούμε
ΟΜΑΔΑ ΠΑΥΣΑΝΙΑΣ
ΑΣΤΙΚΗ ΣΠΗΛΑΙΟΛΟΓΙΑ
ΒΙΣΑΛΤΗΣ
ΑΣΤΙΚΗ ΣΠΗΛΑΙΟΛΟΓΙΑ
ΣΠΗΛΑΙΟΛΟΓΙΑ
ΑΔΡΙΑΝΕΙΟ
Ημερολόγιο εξερεύνησης του ρωμαϊκού Αδριάνειου Υδραγωγείου της Αθήνας.
Το ρέμα της Πικροδάφνης είναι ένα από τα τελευταία ελάχιστα
αστικά ρέματα που έχουν απομείνει στην Αττική, το οποίο εξακολουθεί να διατηρεί
ορισμένα σημαντικά υδρομορφολογικά και βιολογικά χαρακτηριστικά του. Έχει
διατηρηθεί σε σχεδόν φυσική κατάσταση στο μεγαλύτερο ποσοστό του μήκους του
(αλλά μόνο κάτω από τη λεωφόρο Βουλιαγμένης), δίνοντας σήμερα μοναδική ευκαιρία
για αποκατάσταση, αναβάθμιση και διατήρηση του. Πάνω από τη Βουλιαγμένης είναι
εγκιβωτισμένο ανοικτό και στη συνέχεια κλειστό, μέχρι τις “πηγές” του. Από το
συνολικό μήκος του ρέματος (9.300
m περίπου), τα 6.000 m περίπου διατηρούν ακόμα την φυσική του
κοίτη. Το φυσικό περιβάλλον του ρέματος Πικροδάφνης είναι σε ένα βαθμό
υποβαθμισμένο, λόγω αστικών πιέσεων και πιο συγκεκριμένα λόγω της ανεξέλεγκτης
δόμησης στην παρόχθια ζώνη που διαταράσσει τη φυσική βλάστηση, της παράνομης
απόρριψης απορριμμάτων και της διευθέτησης της φυσικής κοίτης. Τα νερά του
διατηρούνται μεν σχετικά καθαρά, αλλά δέχονται ρυπαντικές πιέσεις που αφορούν
κυρίως την ανεξέλεγκτη διάθεση αστικών λυμάτων και απορριμμάτων. Βέβαια σχεδόν
εξ’ ολοκλήρου η συνεχής του ροή (όταν δε βρέχει) τροφοδοτείται από παράπλευρες
αστικές και μόνον εισροές (όχι λύματα) και καθόλου από νερά του Υμηττού, από
όπου και πραγματικά πηγάζει. Το μεγαλύτερο τμήμα του βρίσκεται εντός του
αστικού ιστού της πρωτεύουσας, ενώ από ψηλά φαίνεται σαν μια καταπράσινη
διαδρομή που περνά μέσα από πυκνοδομημένες τσιμεντόκτιστες περιοχές. Πηγάζει
από τα δυτικά πρανή του Υμηττού, στην περιοχή του Καρέα, διέρχεται μέσα από τον
αστικό ιστό της πόλης και συγκεκριμένα από τους Δήμους Βύρωνα, Ηλιούπολης,
Αγίου Δημητρίου, Παλαιού Φαλήρου και εκβάλλει στη θάλασσα εντός των ορίων του
Δήμου Αλίμου. Εκεί, στις εκβολές του ρέματος δημιουργείται ένας αξιόλογος
υδροβιότοπος. Το ρέμα της Πικροδάφνης, παρά την έντονη «κακοποίησή» του τις
τελευταίες δεκαετίες καθώς και την κατ’ επανάληψη μόλυνση των νερών του,
αποτελεί κάθε χρόνο, σταθμό για αμέτρητα αποδημητικά πουλιά και παραμένει
γεμάτο ζωή! Είδη που ποτέ δεν θα πιστεύαμε ότι ζουν τόσο κοντά μας, μέσα στην
ίδια μας την πόλη, βάτραχοι, σκαντζόχοιροι, σαύρες, έντομα του νερού,
νυχτερίδες, πολλά πουλιά όπως τσαλαπετεινοί, κουκουβάγιες, αλκυόνες και
πελαργοί με μια απλή βόλτα στο ρέμα μπορούν να εντοπιστούν εύκολα! Η χλωρίδα
της Πικροδάφνης είναι επίσης εξαιρετικά πλούσια με πολλά είδη δένδρων και
θάμνων, αντιπροσωπευτικά της Μεσογειακής βλάστησης. Η πλούσια και πυκνή
βλάστηση των παρόχθιων περιοχών του ρέματος μοιάζουν με πραγματική πράσινη όαση
μέσα στην πόλη μας!
Υ.Γ. Σημερα στην ελληνικήβουλή θα ψηφιστεί το 3 μνημόνιο .. Εμείς στην τελευταίαφωτογραφίαμέσααπό μια πορείασκοτεινήδύσκολη και βρώμικη που ακολουθήσαμε σας δείχνουμε μεαλληγορικό τρόποεκεί που θα καταλήξει και αυτό το μνημόνιο ... Όσο για την βρώμα και τα σκατά που είδαμεεκείμέσαέναέχουμε να πούμε. Οτι το ελληνικόκοινοβούλιοείναιπολύχειρότερο...
Tο Σηράγγιο ή Σπηλιά του Παρασκευά, είναι ένα υπόγειο σπήλαιο, στον Πειραιά. Πρόκειται για μία σπηλαιώδη κατασκευή, που ανακαλύφθηκε το 1897. Το φυσικό κοίλωμα του Σηραγγίου προϋπήρχε αλλά αξιοποιήθηκε, με την εκτέλεση ορισμένων έργων από τους Μινύες(αρχαίοι κάτοικοι του Πειραιά).
Η Σπηλιά του Παρασκευά βρίσκεται στην ανατολική πλευρά της Καστέλλας σε μιά απότομη βραχώδη ακτή πάνω από τη θάλασσα, στη θέση που είναι σήμερα η πλάζ “Βοτσαλάκια”, η άλλοτε “παραλία του Παρασκευά”. Η στοά του Σπηλαίου εισχωρεί 12 μέτρα μέσα στο βράχο, κάτω από τη λεωφόρο Φαλήρου (Βασ. Παύλου), όπου βρίσκονται και δύο άρχαίοι τάφοι. Πιθανώτατα ήταν ιερό, αφιερωμένο στον τοπικό ήρωα Σήραγγο. Μέσα στο σπήλαιο βρέθηκε και ο βωμός του Αποτρόπαιου Απόλλωνα.
Η αίθουσα έχει κυκλικό σχήμα και κοσμείται με διάφορα ψηφιδωτά. Το σπήλαιο αυτό είχε πολλά υπόγεια διαμερίσματα, κατασκευασμένα με δεξιοτεχνία. Στις δυό πλευρές της εισόδου του, υπάρχουν δύο ψηφιδωτά το ένα αναπαριστά την Σκύλλα και το άλλο έναν νέο σε τέθριππο άρμα, που κατά τον Ι. Δραγάτση είναι ο ήρωας Σήραγγος. Τα σωζώμενα μωσαϊκά αποδεικνύουν πως ο χώρος είχε υποστεί μετατροπές στη Ρωμαϊκή περίοδο. Από τον Ισαϊο μαθαίνουμε, πως το Σηράγγιο κατά τον 4ο αιώνα π.Χ. ανήκε στον Ευκτήμονα που το πούλησε στους Αντιφάνη και Αριστόλοχο αντί 3.000 δραχμών.
Στους αρχαίους χρόνους δεν αποκλείεται να χρησιμοποιήθηκε ως «Ασκληπιείο» και ως «Πορφυρείο», για την κατεργασία των πορφυρούχων κοχυλιών που αφθονούσαν στην Πειραϊκή ακτή. Αργότερα στους Ρωμαϊκούς χρόνους το Σηράγγιο λειτούργησε ως δημόσιο λουτρό και τότε κατασκευάστηκαν τα δύο ψηφιδωτά, που υπήρχαν εκεί κι εξαφανίστηκαν στην περίοδο της Δικτατορίας (1967 – 1974).
Η Σπηλιά του Παρασκευά στη δεκαετία του 1960 ήταν διαμορφωμένη σε λαϊκό κέντρο, όπου τραγουδούσαν ο Μανώλης Χιώτης και η Μαίρη Λίντα, την λειτουργία του κέντρου διέκοψε ο τότε δήμαρχος Αριστείδης Σκυλίτσης.
Πολλοί λένε πως η σπηλιά του Παρασκευά επικοινωνεί με το στοιχειωμένο σπίτι της Καστέλλας ή με μια βραχονησίδα, που υπάρχει λίγα μέτρα πιό κάτω ή ίσως και με τα δύο! Πολλές ιστορίες ακούγονται για το στοιχειωμένο σπίτι της Καστέλας, που σου δημιουργούν ρίγη φόβου όταν τις ακούς!
Πληροφορές απο πειραικο λευκωμα ,ελλας2
Η ευρύτερη περιοχή της Αθήνας εκτός από εγκαταλελειμμένα σπίτια έχει και εγκαταλελειμμένα εργοστάσια , ξενοδοχεία και....Διυλιστήρια! Ένα από αυτά επισκεφθήκαμε πριν λίγες ξερές και προ εκπλήξεως διαπιστώσαμε ότι διέθεταν και καταφύγια, τα οποία σήμερα βρίσκονται σε πλήρη εγκατάλειψη και ερήμωση. Γάτες ποντίκια και κάποιοι περιφερόμενοι σκύλοι βρίσκουν κατά καιρούς στέγη εκεί.
Σαν εμπειρία είναι μοναδική , απλά θέλει πολύ προσοχή ειδικά στο κατέβασμα από την κάθετη σκάλα εξόδου.
Να επιστήσω την προσοχή σε επίδοξους ερευνητές ότι θα πρέπει να πάνε με παρέα γιατί ο χώρος είναι τόσο ερημικός που κάτι να γίνει δεν σε ακούει κανείς!
Οι ήχοι από το video δεν είναι από φαντάσματα αλλά από τις γυναίκες της παρέας μας που ήταν ανήσυχες!!!
Να ευχαριστήσω θερμά τον φίλο Γιάννη Αρσεν για τις πολύτιμες πληροφορίες του ....
Πολλοί από εσάς είχατε ακούσει διάφορες ιστορίες για την υπόγεια Αθήνα και τα μυστικά της. Για περίεργα όντα που εμφανίζονται μέσα από το σκοτάδι και χθόνιες οντότητες που κατοικούν κάτω από τα ποδιά μας....Προσωπικά δεν ξέρω αν αυτά τα πλάσματα ζουν...Το σίγουρο είναι ότι κάποια αλλά πλάσματα ζουν και αναπνέουν έναν άλλον αέρα....Τον αέρα της υπόγειας Αθήνας....Ένας αλλόκοσμος αποτελούμενος από άστεγους , ναρκομανείς, μετανάστες, αλήτες, κυνηγημένους και χαμένους της ζωής....Όλοι αυτοί ζούνε και κινούνται κάτω από τα ποδιά μας έχοντας δημιουργήσει δικούς τους νόμους και κανόνες..... Η ιστορία μας ξεκινάει από την λεωφόρο Κηφισίας ....την υπόγεια.... η μάλλον κάπου εκεί μας οδήγησαν τα σημάδια.... πέτρες ,βράχοι ,μπουκάλια ,δένδρα ,παντού υπήρχαν αυτές οι τελείες.... όλα αυτά μας οδήγησαν εδώ... σ αυτή την γέφυρα που από πάνω περνάει η Λ. Κηφισίας.... αλλά από κάτω ξεκινάει ένα υπόγειο μονοπάτι στην σκοτεινή Αθήνα.... Δεν πιστεύαμε στα μάτια μας ότι εδώ μέσα ζούνε άνθρωποι....Συνθήκες άθλιες. Το μέρος ήτανε γεμάτο με ακαθαρσίες, προφυλαχτικά και ότι άλλο μπορείτε να φαντασθείτε. Οι τοίχοι ήτανε γεμάτοι από τελείες και αραβικά ενώ ρούχα κρεμασμένα μάταια περίμεναν τον καθαρό αέρα να τα εξαγνίσει.... Το ταξίδι συνεχίζεται.... Κείμενο ΧΡΟΝΟΣ
Βαδίζοντας σε διάφορες περιοχές διαπιστώνεις πως ότι βλέπεις είναι μοναδικό ! Από τη μια στιγμή στην άλλη αυτή η εικόνα έχει περάσει στο παρελθόν ,τίποτα δεν παραμένει ίδιο , για χίλιους λόγους όταν θα ξαναπεράσεις από το ίδιο μέρος τίποτα πλέον δεν θα είναι ίδιο και ο λόγος...ο άνθρωπος... αυτός, καταστρέφει τα πάντα...
Αναρτήσεις
