ΟΜΑΔΑ ΠΑΥΣΑΝΙΑΣ

ΜΙΑ ΠΕΡΙΠΛΑΝΗΣΗ Σ΄ΕΝΑΝ ΚΟΣΜΟ ΠΟΥ ΖΕΙ ΑΝΑΜΕΣΑ ΜΑΣ... κάνε μια παύση στην ανία σου...

Τρίτη, Νοεμβρίου 24, 2020

ΤΟ ΕΓΚΑΤΑΛΕΛΕΙΜΜΕΝΟ ΣΠΙΤΙ ΤΩΝ ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΛΙ

Αναρτήθηκε από ΟΜΑΔΑ ΠΑΥΣΑΝΙΑΣ

 


ΠΡΩΤΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ


Στην περιοχή των Αμπελοκήπων στα σύνορα με το Κολωνάκι, δεσπόζει ένα παλιό αρχοντικό που για κάποια χρόνια φιλοξένησε την πρώτη γυναίκα (Ιωάννα Στεφανόπολι) στην Ελλάδα, που εισήχθη σε ελληνικό πανεπιστήμιο τον Σεπτέμβριο του 1890. Σήμερα το συγκεκριμένο σπίτι, βρίσκεται εγκαταλελειμμένο...

 Η Στεφανόπολι ήταν κόρη του δημοσιογράφου Αντώνιου Στεφανόπολι, εκδότη της γαλλόφωνης εφημερίδας Messager d' Athènes  γεννημένου στην Κορσική από οικογένεια με καταγωγή από τη Μάνη που είχε εγκατασταθεί στην Αθήνα. Ο πατέρας της, αν και δεν απαρνήθηκε ποτέ τη γαλλική του υπηκοότητα, χρησιμοποιούσε την εφημερίδα του ως όχημα για να περάσει η επίσημη ελληνική άποψη σε ένα διεθνές κοινό. Οπαδός της Μεγάλης Ιδέας, μεγάλωσε με ανάλογα ιδανικά την κόρη του.

Τα πρώτα γράμματα τα διδάχθηκε κατ'οίκον από τη θεία της, κα Σμόλτσε, μετέπειτα διευθύντρια του Παρθεναγωγείου της Παλλάδος στην Κωνσταντινούπολη. Σε ηλικία 10 ετών εισήχθη στο Ελληνικό Παρθεναγωγείο της Αικατερίνης Λασκαρίδη, όπου διακρίθηκε συστηματικά. Μετά την ολοκλήρωση των σπουδών της επιθυμούσε να φοιτήσει σε γυμνάσιο όμως εκείνη την εποχή δεν υπήρχαν Θηλέων. Ύστερα από διαβήματα της δώθηκε η άδεια να παρακολουθήσει στο σπίτι της μαθήματα του Γυμνασίου με αναγνωρισμένους καθηγητές οι οποίοι αργότερα κατέθεσαν σε ειρηνοδικείο πως είχαν διδάξει τα καθορισμένα από τον νόμο μαθήματα και της αναγνωρίστηκε απολυτήριο Γυμνασίου. Τον Ιούνιο του 1889 συμμετείχε επίσης σε απολυτήριες εξετάσεις του Γυμνασίου όπου διακρίθηκε και πήρε τον υψηλότερο βαθμό ανάμεσα σε 60 μαθητές.

Τον Σεπτέμβριο του 1890, σε ηλικία 15 ετών, ήταν μια από τρεις γυναίκες, μαζί με τις Φλωρεντία Φουντουκλή και Ελένη Ρούσσου, που έκαναν αίτηση για εισαγωγή στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Τα μέχρι τότε ανάλογα αιτήματα γυναικών, που είχαν ξεκινήσει από το 1879, είχαν απορριφθεί με το αιτιολογικό πως τα δευτεροβάθμια σχολεία Θηλέων στα οποία είχαν φοιτήσει δεν ήταν κανονικά Γυμνάσια και αντιστοιχούσαν στον κατώτερο κύκλο της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης και όχι τον ανώτερο.


«Ιωάννα Στεφανόπολι», Εφημερίς των κυριών, έτος Δ΄, αριθ. 184, 21 Οκτωβρίου 1890

Οι αιτήσεις των άλλων δύο απορρίφθηκαν αλλά το αίτημα της Στεφανόπολι παραπέμφθηκε από τη σύγκλητο του πανεπιστημίου στη Νομική Σχολή, η οποία απεφάνθη πως δεν υπήρχε νομικό κόλλημα για την αποδοχή της αίτησης της. Η σύγκλητος όμως ήταν διχασμένη με τη Θεολογική Σχολή, σύμφωνα με αφήγηση της Στεφανόπολι, να θεωρεί το να διαβεί μια γυναίκα το κατώφλι του πανεπιστημίου ανοσιούργημα ανάλογο με το να διαβεί το κατώφλι του ιερού της εκκλησίας. Τελικά παρέπεμψε το θέμα στο Υπουργείο Παιδείας, το οποίο, κατόπιν συζητήσεων, αποφάσισε να επιτρέψει στην Στεφανόπολι να εγγραφεί στη Φιλοσοφική Σχολή. Η Στεφανόπολι φοίτησε ως επισκέπτρια για μερικούς μήνες και συνέχισε τις σπουδές της στο Παρίσι.

Η Στεφανόπολι ήδη κατά τη διάρκεια των σπουδών της εργαζόταν στη Messager. Ήταν από τις πρώτες που έφεραν ενόπιον της διεθνούς γνώμης το ζήτημα της ιταλικής κατοχής των Δωδεκανήσων. Κατ'εντολή του Υπουργείου Εξωτερικών, με το οποίο συνεργαζόταν η Messager d' Athénes, έγραψε μια σειρά άρθρων στα γαλλικά για το καθεστώς των νησιών τα οποία αναδημοσιεύτηκαν σε αρκετές εφημερίδες καθώς και ένα βιβλίο επίσης στα γαλλικά με τίτλο Τα νησιά του Αιγαίου και τα προνόμια τους ενώ συνετέλεσε στο να καθιερωθεί διεθνώς για το νησιωτικό σύμπλεγμα η ονομασία Δωδεκάνησα αντί για Ανατολικές Σποράδες που ήταν το μέχρι τότε πιο διαδεδομένο. Μετά τον θάνατο του πατέρα της το 1913 της ανατέθηκε η διεύθυνση του Αθηναϊκού Πρακτορείου Ειδήσεων(ΑΠΕ) από τον Ελευθέριο Βενιζέλο και τον Λάμπρο Κορομηλά. Μέσα από την Messager, την οποία μετέτρεψε σε ημερήσια το 1915, και το ΑΠΕ υποστήριξε την πολιτική του Βενιζέλου για προσέγγιση με την Αντάντ. Ενώ ήταν διευθύντρια του ΑΠΕ φέρεται να την προσέγγισε ο βαρώνος Σεγκ, επικεφαλής της γερμανικής προπαγάνδας στην Ελλάδα, προσφέροντας της χρήματα για να δημοσιεύει τις γερμανικές θέσεις, πρόταση που η Στεφανόπολι αρνήθηκε κάθετα. Κατά την περίοδο του Εθνικού Διχασμού μετέβη στη Θεσσαλονίκη για να βρίσκεται δίπλα στην Κυβέρνηση Εθνικής Αμύνης και εκεί ο Υπουργός Εξωτερικών Νικόλαος Πολίτης της ανάθεσε να μεταβή στο Παρίσι για να πληροφορήσει τους εκεί πολιτικούς για τα γεγονότα της Αθήνας. Κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων για τη σύνταξη της συνθήκης των Σεβρών εξετέλεσε πολλές αποστολές για την κυβέρνηση Βενιζέλου, ο οποίος λέγεται πως την επαίνεσε λέγοντας πως η Ελλάδα θα είχε πολλά ωφέλη αν διέθετε μερικούς άντρες σαν αυτή τη γυναίκα.

Ύστερα από την ήττα της βενιζελικής παράταξης στις εκλογές του 1920 η Στεφανόπολι διέκοψε την κυκλοφορία της Messager αλλά την επανεκίνησε το 1923 μέχρι το 1941, όταν και υποχρεώθηκε από τις κατοχικές δυνάμεις να τη διακόψει εκ νέου, λίγο μετά την είσοδο των Γερμανών στην Αθήνα. Η Messager επανήλθε στην κυκλοφορία το 1945 υπό άλλη ιδιοκτησία, με την Στεφανόπολι να συμμετέχει ως απλή συνεργάτρια. Συνέχισε να συνεργάζεται με το Υπουργείο Εξωτερικών κατά καιρούς και την περίοδο της υπόθεσης Μπελογιάννη συμμετείχε στη συγγραφή φυλλαδίου στα γαλλικά με τίτλο Le procès d'Espionnage en Grèce 15 Février-1 Mars 1951  το οποίο μετέφερε τις απόψεις της ελληνικής κυβέρνησης εν όψει της διεθνούς κατακραυγής.

Τα τελευταία χρόνια της ζωής της δώρισε όλη την περιουσία της στη Χριστιανική Αδελφότητα Νέων (X.A.N.). Το αρχείο της βρίσκεται στο Μουσείο Μπενάκη.




















ΠΗΓΗ: ΟΜΑΔΑ ΠΑΥΣΑΝΙΑΣ

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ "ΤΟ ΕΓΚΑΤΑΛΕΛΕΙΜΜΕΝΟ ΣΠΙΤΙ ΤΩΝ ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΛΙ"

ΧΡΟΝΟΠΛΗΚΤΟΙ (0)
TOP

Κυριακή, Νοεμβρίου 10, 2013

Η ΠΑΛΙΑ ΑΡΧΟΝΤΙΚΗ ΕΞΟΧΙΚΗ ΚΑΤΟΙΚΙΑ ΤΟΥ ΦΙΞ ...και η ιστορία του μέσα στον χρόνο...

Αναρτήθηκε από ΑΣΤΙΚΗ ΣΠΗΛΑΙΟΛΟΓΙΑ


ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ
Φωτογραφική Επιμέλεια ΧΡΟΝΟΣ

Ένα ακόμα αρχοντικό της νεώτερης ιστορίας μας βρίσκεται σε πλήρη εγκατάλειψη και το μόνο που το σώζει είναι οι προσπάθειες μερικών κατοίκων της περιοχής του Ηρακλείου Αττικής. Πρόκειται για την θερινή κατοικία της οικογένειας  Φίξ. Βρίσκεται μέσα σε ένα κτήμα με επιφάνεια 27000,50 τ.μ . Μέσα στα όρια του κτήματος βρίσκονται το κύριο κτήριο καθώς και τρία βοηθητικά κτήρια με δύο αποθήκες.
Το κυρίως κτήριο έχει δύο ορόφους, ημιυπόγειο και υπερδώμα με συνολική επιφάνεια  726 τ.μ. Είναι δείγμα νεοκλασικής-εκλεκτιστικής αρχιτεκτονικής(δεκαετία του '20) , κτισμένο μεταξύ 1920-1930. Η κατασκευή του είναι μεικτή-φέροντες τοίχοι από λιθοδομή και πλάκες από σκυρόδεμα. Δεν αποκλείεται να υπάρχουν εντός αυτών  κάποια δοκάρια και κολώνες. Μετά την εγκατάλειψη του από τους πρώην ιδιοκτήτες έχει υποστεί πολλές ζημιές από βανδάλους που αφαίρεσαν οτιδήποτε πολύτιμο αλλά και από τους σεισμούς.
Η πρόσβαση είναι δυνατή από 3 οδούς με αντίστοιχο αριθμό εισόδων. Το κυρίως κτίσμα  είναι τοποθετημένο κοντά στο νοητό κέντρο του κτήματος. Από τις εισόδους  της λεωφ. Ηρακλείου και της οδού του Άγιου Λουκά ξεκινούν δύο εσωτερικοί δρόμοι που καταλήγουν στην κεντρική αυλή που περιβάλλει την έπαυλη. Το κτήμα έχει 1563 δέντρα-κυρίως πεύκα-και οι αυλές είναι στρωμένες με ακανόνιστες πλάκες. Λόγω της φυσικής κλίσης υπάρχουν τοίχοι αντιστήριξης που σχηματίζουν επίπεδες και κεκλιμένες  επιφάνειες.
Τόσο το κτήμα όσο και ο περιβάλλων χώρος έχουν κηρυχθεί διατηρητέοι, αλλά οι φερόμενοι ως ιδιοκτήτες έχουν προσφύγει στο ΣτΕ ζητώντας τον αποχαρακτηρισμό τους. Οι κάτοικοι ανησυχούν και οργανώνουν συγκεντρώσεις, ενώ παράλληλα μαζεύουν υπογραφές για την προστασία του ακινήτου.
Το επικίνδυνο είναι ότι το ακίνητο έχει ενταχθεί από το 1937 στο σχέδιο και, επομένως, με την πρώτη «στραβή» μπορεί να χτιστεί. Το 1985 το γνωμοδοτικό συμβούλιο δημοσίων κτημάτων είχε αποφανθεί ότι 13 στρέμματα ανήκουν στους κληρονόμους Φιξ λόγω χρησικτησίας. Μία δεκαετία αργότερα, στο Γενικό Πολεοδομικό Σχέδιο (ΓΠΣ) Ηρακλείου προβλέπεται ότι τα 17 στρέμματα αποτελούν κοινόχρηστο πράσινο και το δικαίωμα δόμησης σε αυτό το κομμάτι μεταφέρεται στην υπόλοιπη έκταση.
Η έπαυλη και ο περιβάλλων χώρος προστατεύονται από τον νόμο 3028/2002, αλλά το θέμα μπλέχτηκε, αφού μία ημέρα πριν εκδόθηκε απόφαση από τον υπουργό Πολιτισμού που αφορά το συγκεκριμένο ακίνητο και αναφέρει ότι ιδιοκτήτης είναι το Δημόσιο, ενώ λίγους μήνες πριν είχε αποφασιστεί, με κοινή απόφαση των υπουργών ΠΕΧΩΔΕ και Πολιτισμού, η κατεπείγουσα απαλλοτρίωση του κτήματος στο πλαίσιο της ολυμπιακής προετοιμασίας. Με άλλα λόγια, εμφανίζεται το κράτος να πληρώνει για ακίνητο που θεωρεί ότι του ανήκει, αντίφαση την οποία αξιοποίησαν οι κληρονόμοι που κατέφυγαν στη Δικαιοσύνη. Το Πρωτοδικείο, πάντως, εξέδωσε απόφαση σύμφωνα με την οποία το ύψος της αποζημίωσης ορίστηκε σε 16,05 εκατ. ευρώ. Τα χρήματα όμως δεν καταβλήθηκαν μέσα στο 18μηνο που προβλέπει ο νόμος και τον Μάιο του 2004 εκδίδεται νέα απόφαση από την πολιτική ηγεσία του υπουργείου Πολιτισμού με την οποία παύει να ισχύει η απαλλοτρίωση.
Πως έχει όμως η Ιστορία...
Τον Μάιο του 1837 ο Όθωνας ύστερα από την αίτηση 4 στρατιωτικών για μόνιμη εγκατάσταση στην Ελλάδα (Νάιδελ, Βέρνερ, Βούθ, Ζίγλερ) και την προσπάθεια ευρέσεως του κατάλληλου χώρου εξέδωσε Διάταγμα με το οποίο ίδρυε τη Βαυαρική Στρατιωτική αποικία Ηρακλείου.
Για να βρουν το κατάλληλο μέρος τοποθέτησαν σε διάφορα μέρη της Αττικής κομμάτια κρέατος για να δούνε που θα αργήσει να σαπίσει και επειδή άργησε εκει επιλέξανε το Ηράκλειο λόγω του ότι το μέρος είχε λιγότερη υγρασία.
Με τον καιρο ηρθαν και αλλες οικογενειες απο την Βαυαρια, με μια εξ αυτών την οικογένεια του Φιξ.
Η Ζυθοποιία Φιξ ιδρύθηκε το 1864 από τον Βαυαρικής καταγωγής Γιοχαν Καρλ Φουξ (Johann Karl Fuchs - Οικογένεια Φιξ) στην Αθήνα, του οποίου ο πατέρας περίπου 30 χρόνια νωρίτερα είχε ξεκινήσει να ασχολείται στην Ελλάδα με τη ζυθοποιία, και ήταν η πρώτη ζυθοποιία μεγάλης κλίμακας της Ελλάδας. 
 Η οικογένεια Φιξ θα εγκατασταθεί αρχικά στο Ηράκλειο Αττικής, πριν αγοράσει δύο κτήματα στο κέντρο της Αθήνας, όπου δημιουργεί δύο μικρές ζυθοποιίες. Μία πυρκαγιά, όμως, που κατέκαψε τη μία ζυθοποιία τον ανάγκασε εν έτει 1863 να εγκαταστήσει την παραγωγή αλλά και τις κατοικίες της οικογένειας στο ‘’εξοχικό’’ τότε Κολωνάκι.
   Φαίνεται πως η ιδέα του Ιωάννη Φιξ να παρασκευάσει μπύρα ενέπνευσε και άλλους συμπατριώτες του, οι οποίοι κατέφθασαν στη χώρα μας όπου άνοιξαν διάφορες ζυθοποιίες. Η οικογένεια Φιξ, όμως, που είχε την εύνοια του βασιλιά και είχε αναπτύξει ένα εκτεταμένο δίκτυο διανομής των προϊόντων της, σύντομα θα κατατρόπωνε τους αντιπάλους της.
   Πέρα από τους ανταγωνιστές που κατά καιρούς ενέσκηπταν, οι Φιξ είχαν να αντιμετωπίσουν διάφορα λειτουργικά προβλήματα σχετικά με την παραγωγή μπύρας, η οποία, σε κάποιο στάδιο, απαιτούσε ιδιαίτερα χαμηλές θερμοκρασίες και ψύξη. Ελλείψει, τότε, των αναγκαίων ψυκτικών μηχανημάτων αλλά και του χιονιού, ο Βαυαρός ζυθοποιός ανέθετε στους χωρικούς από το Μενίδι να αποθηκεύσουν την πρώτη ύλη στην Πάρνηθα και κατόπιν να την μεταφέρουν μέσα σε σακιά, με τα μουλάρια, στο εργοστάσιο στο Κολωνάκι.
Φωτογραφία απο την ανέγερση του εργοστασίου του Φιξ στην Λεωφόρο Συγγρού(1981)

Το νέο εργοστάσιο παράγωγης μπύρας του Κ.Φιξ επί της Λεωφόρου Συγγρού 1893
(Ρεύμα προς Αθήνα)

Το νέο εργοστάσιο παράγωγης μπύρας του Κ.Φιξ επί της Λεωφόρου Συγγρού 1893
(Ρεύμα προς Πείραια)
   Το 1893, τη σκυτάλη αναλαμβάνει ο Κάρολος Φιξ, γιος του ιδρυτή, ο οποίος μεταφέρει το εργοστάσιο στη Λεωφόρο Συγγρού.

 Η αυξημένη παραγωγική δυναμικότητα του νέου εργοστασίου, το οποίο προσέφερε εργασία σε τουλάχιστον 5.000 άτομα, θα καταστήσει την μπύρα Φιξ κυρίαρχη σε όλη την ελληνική επικράτεια. Χαρακτηριστικά, πάνω από 200 καταστήματα διέθεταν αποκλειστικά την εν λόγω μπύρα, η οποία αρχίζει σιγά σιγά να εξάγεται, σε φιάλες και βαρέλια, στο εξωτερικό.
Μηχανές από το εργοστάσιο του Φιξ-1893











Γέμισμα της μπύρας σε βαρέλια(φωτογραφία από το εργοστάσιο του Φίξ στην Συγγρού)
Ο ψυχραντήρας


Εδώ να κάνω μια μικρή αναφορά και στην ζυθοποιία του Ερρίκου Κλωναρίδη. Στα εγκαίνια της ζυθοποιίας την 26η Δεκεμβρίου 1903, παρέστησαν οι Αρχές της πόλης, επίσημοι και πλήθος κόσμου. Εκτός του εργοστασίου, η εταιρεία είχε ιδιόκτητες αποθήκες στην Αθήνα και στον Πειραιά, ενώ απέκτησε και αλυσίδα καταστημάτων στα οποία επωλείτο αποκλειστικά η μπύρα Κλωναρίδη, η οποία διετίθετο και κατ' οίκον.
26 Δεκεμβρίου 1903 Τα εγκαίνια της ζυθοποιίας του Κλωναρίδη

Προμηθευτές της βασιλικής αυλής, έχαιραν της εκτίμησης των βασιλέων, σε επίσκεψη των οποίων το 1904 έλαβαν συγχαρητήρια για το μέγα και εθνικό έργο τους, ενώ στον κήπο του εργοστασίου δόθηκαν πολλές δεξιώσεις συνδράμοντας την κυβέρνηση.
Φωτογραφία του Ερρίκου Κλωναρίδη(Δεξιά)

Το 1908, η εταιρεία Κλωναρίδη βρέθηκε αναμειγμένη σε μεγάλο οικονομικό σκάνδαλο, όταν αποκαλύφθηκε ότι ζημίωσε το ελληνικό Δημόσιο μη καταβάλλοντας το νόμιμο δασμό για την εισαγωγή κριθαριού. Η περιπέτεια αυτή σήμανε και την αρχή των προβλημάτων της εταιρείας, με αποτέλεσμα τη σφράγιση του εργοστασίου και τη σύλληψη του Ερρίκου Κλωναρίδη για χρέη το 1911. Ήδη στην Αθήνα κυριαρχούσε η ζυθοποιία Καρόλου Φιξ και μεταξύ των δύο επιχειρήσεων υπήρξε σκληρός ανταγωνισμός, σχετικά με την ποιότητα και τη διάθεση του ζύθου, ο οποίος ολοκληρώθηκε με την τελική εξαγορά της Κλωναρίδη από την Φιξ.
Αυτή η εξαγορά είχε ως αποτέλεσμα την εδραίωση της μπύρας Φίξ στην Ελλάδα με την μορφή του μονοπωλίου.
Λίγα χρόνια μετά, η οικογένεια Φιξ κτίζει την εξοχική της κατοικία στο παλαιό Ηράκλειο ενώ μέχρι το 1950 έχει γίνει κυρίαρχη δύναμη στην ελληνική αγορά και έχει αποσπάσει πληθώρα βραβείων και τιμητικών διακρίσεων,ενω έχει καταστεί συνώνυμη της μπύρας στην Ελλάδα. , παρά την καταστροφή που υπέστησαν οι εγκαταστάσεις του εργοστάσιου κατά την διάρκεια των δυο παγκοσμίων πολέμων.
Πλαϊνη πρόσοψη από την εξοχική κατοικία της οικογένειας Φιξ

Φωτογραφία από την έκθεση που απέσπασε πολλά βραβεία η μπύρα ΦΙΞ

Το ιδιότυπο μονοπώλιο που απολαμβάνει για αρκετές δεκαετίες, έχει μετατρέψει την εταιρεία, τη διοίκηση της οποίας έχει πλέον αναλάβει ο Κάρολος Φιξ ο νεότερος, σε έναν πραγματικό κολοσσό.
   Σύντομα, όμως, θα αρχίσουν να φαίνονται τα πρώτα σημάδια κόπωσης. Κατ’ αρχάς, στα τέλη της δεκαετίας του ’50, ένα μέλος της οικογένειας, ο Αντώνιος Φιξ, αποσκίρτησε από την επιχείρηση και δημιούργησε δικό του εργοστάσιο επί της οδού Πέτρου Ράλλη, όπου λανσάρει την μπύρα ‘’Αλφα’’, χωρίς όμως ιδιαίτερη επιτυχία. Λίγα χρόνια αργότερα, την αγοράζει ο Πρόδρομος Μποδοσάκης, για να καταλήξει εν τέλει πάλι στην οικογένεια του Ιωάννη Φιξ.
Ηχηρό ράπισμα, πάντως, για τη δημοτικότητα της Φιξ ήταν η άρση, στη δεκαετία του ’60, του μονοπωλίου που απολάμβανε στην ελληνική αγορά. Τότε, η κυβέρνηση του Γεωργίου Παπανδρέου, ανταποκρινόμενη σε μια σειρά διαμαρτυριών εκ μέρους των λιανοπωλητών οι οποίοι κατήγγειλαν την εταιρεία Φιξ επειδή υιοθετούσε εκβιαστικές πρακτικές για να προωθήσει τη νέα της γραμμή από αεριούχα ποτά, δίνει το πράσινο φως για την ίδρυση δύο ακόμη ζυθοποιείων. Μία από αυτές ήταν η ολλανδική Heineken, η οποία παράγει την Amstel. Μάλιστα η συγκεκριμένη μπύρα, που εξαιτίας τεχνητού σαμποτάζ έβγαινε σε κατά τι μικρότερο μπουκάλι και φυσικά σε χαμηλότερη τιμή, σύντομα θα κυριαρχούσε στην Ελλάδα, εκτοπίζοντας την Φιξ από την πρώτη θέση.
   Σαν να μην έφθαναν όλα αυτά, η εμπλοκή ορισμένων στελεχών της εταιρείας Φιξ στην ανατροπή της κυβέρνησης Παπανδρέου, προκάλεσε τη θυμηδία του κόσμου, ο οποίος παράφρασε το διάσημο τότε σλόγκαν «Η Μπύρα Φιξ κάνει καλό» στο «Η μπύρα Φιξ κάνει κακό». Οι τριγμοί, πλέον, στο οικοδόμημα, που γιόρταζε τον πρώτο της ιωβηλαίο, ήταν ισχυροί και, όπως αποδείχθηκε, μη αναστρέψιμοι.
   Η μπύρα Φιξ έχει μπει πια σταθερά σε τροχιά απαξίωσης. Όπως ακριβώς και το επιβλητικό εργοστάσιό της στη Συγγρού και Καλλιρόης, το οποίο, από τα τέλη της δεκαετίας του ’70, εγκαταλείπεται στη μοίρα του και οδηγείται σε μαρασμό, ίσως το πιο διάσημο κουφάρι εργοστασίου στην ιστορία της σύγχρονης Ελλάδας. Την ίδια στιγμή, η ζυθοποιία Φιξ δεν μπορεί να αντιμετωπίσει τον διαρκώς αυξανόμενο ανταγωνισμό και, φορτωμένη με δάνεια, κηρύσσει πτώχευση το 1983.





Από τον εσωτερικό χώρο του σπιτιού της οικογένειας ΦΙΞ- προθάλαμος σαλονιού


Από τον εσωτερικό χώρο του σπιτιού της οικογένειας ΦΙΞ-Σαλόνι

Από τον εσωτερικό χώρο του σπιτιού της οικογένειας ΦΙΞ-Σαλόνι]

Από τον εσωτερικό χώρο του σπιτιού της οικογένειας ΦΙΞ-

Από τον εσωτερικό χώρο του σπιτιού της οικογένειας ΦΙΞ

Από τον εσωτερικό χώρο του σπιτιού της οικογένειας ΦΙΞ-ΥΠΌΓΕΙΟ

Από τον εσωτερικό χώρο του σπιτιού της οικογένειας ΦΙΞ-ΚΟΥΖΙΝΑ

Πλαϊνη πρόσοψη από την εξοχική κατοικία της οικογένειας Φιξ

''Η παρέμβαση της αρχιτεκτονικής κοινότητας και του ΣΑΔΑΣ-ΠΕΑ είναι απαραίτητη και μπορεί να συμβάλλει στην διάσωση του χώρου και του κτίσματος.''

 Υ.Γ. Οι φωτογραφίες ανήκουν στο προσωπικό αρχείο της ΟΜΑΔΑΣ ΠΑΥΣΑΝΙΑΣ

 Πληροφοριες
Επιχειρείν αλά ελληΝΙΚΑ, εκδόσεις Σταμούλης
Λευκιμμιάτης Δ. Χαράλαμπος κάτοικος Ηρακλείου Αττικής-αρχιτέκτονας
http://www.asda.gr/elxoroi/irakl-Lykobr.htm
http://www.iraklio.gr/Default.asp?Static=386
http://protopapadakis.blogspot.gr/2013/02/blog-post_11.html
http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=344278
ΠΗΓΗ: ΟΜΑΔΑ ΠΑΥΣΑΝΙΑΣ

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ "Η ΠΑΛΙΑ ΑΡΧΟΝΤΙΚΗ ΕΞΟΧΙΚΗ ΚΑΤΟΙΚΙΑ ΤΟΥ ΦΙΞ ...και η ιστορία του μέσα στον χρόνο..."

ΧΡΟΝΟΠΛΗΚΤΟΙ (1)
TOP

Τρίτη, Ιανουαρίου 15, 2013

ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ ΣΠΙΤΙ ΤΗΣ ΛΕΛΑΣ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗ

Αναρτήθηκε από ΟΜΑΔΑ ΠΑΥΣΑΝΙΑΣ






Στις 22-06-08 Η ομάδα μας είχε επισκεφθεί το σπίτι της Λέλας Καραγιάννη . Σήμερα βλέποντας τις ειδήσεις για την ανακατάληψη που έκανε η αστυνομία στο σπίτι της Λέλας Καραγιάννη διαπιστώσαμε οτι δείχνουν και λάθος σπίτι αλλά και λάθος πληροφορία μεταδίδουν! καθ΄οτι το σπίτι της Λελας Κ. ΔΕΝ ΤΕΛΟΥΣΕ ΥΠΟ ΚΑΤΑΛΗΨΗ!!! Και μάλιστα  μετά την επίσκεψη μας το 2008, του έγινε και κάποια επιδιόρθωση απο τον δήμο της Αθήνας. Δείτε τι γράφαμε τότε...
Η ομαδα μας επισκέφτηκε, φωτογράφησε και σας παρουσιάζει το σπίτι της Λέλας Καραγιαννη και σας το παρουσιάζει ...

Καταρρέει το σπίτι της Λέλας Καραγιάννη που υπήρξε και αρχηγείο της αντιναζιστικής οργάνωσης «Μπουμπουλίνα»
Πίσω από τα ψηλά κάγκελα το εγκαταλελειμμένο κτίριο δείχνει να υπομένει στωικά την αδιαφορία των Αρχών. Κατασκευή του 1923, κηρύχθηκε διατηρητέα το 1995 και, όπως αναφέρει το σχετικό διάταγμα, αποτελεί «αξιόλογο δείγμα κτηρίου της ύστερης εκλεκτικιστικής περιόδου» και γι' αυτό «χρήζει ειδικής κρατικής προστασίας». Το πώς εφαρμόζονται όλα αυτά στην πράξη είχαμε την ευκαιρία να διαπιστώσουμε όταν με τον φωτογράφο μας και τη διαμερισματική σύμβουλο της «Ανοιχτής Πόλης» Μαρίνα Βήχου μπήκαμε στο εσωτερικό του κτίσματος. Οι τοιχογραφίες στον προθάλαμο, η ξύλινη σκάλα, το αποξηλωμένο τζάκι αποτελούν πειστήρια των «περασμένων μεγαλείων». Δίπλα τους, κάποιες καρέκλες και ένα τραπέζι δείχνουν ότι κάποιοι, πιθανότατα και πρόσφατα, έχουν εισβάλει στον χώρο και το έχουν στέκι τους...

Το ακίνητο αγοράστηκε από τον Δήμο Αθηναίων τον Δεκέμβριο του 1997, τοποθετήθηκε μια μαρμάρινη αναμνηστική πλάκα και... ξεχάστηκε.


Δέκα χρόνια βρισκόμαστε ακόμα στη φάση των μελετών. Μάλιστα, δείγματα της γεωτεχνικής έρευνας, με την ταυτότητα του μελετητή, βρίσκονται παραπεταμένα μέσα σε ένα μπαουλάκι στη βοηθητική σκάλα του σπιτιού. Ετοιμες είναι οι μελέτες που αφορούν τα δάπεδα και τον εσωτερικό διάκοσμο, αλλά δεν φαίνεται να έχουν προχωρήσει οι διαδικασίες ανάθεσης των εργασιών.


«Χρειάζεται η έγκριση από το υπουργείο Πολιτισμού, από το οποίο ο δήμος στις αρχές του 2006 είχε ζητήσει την αλλαγή της χρήσης του κτιρίου», μας εξηγεί η Μαρίνα Βήχου, σημειώνοντας ότι στον χώρο προβλεπόταν να φιλοξενηθεί το αρχείο, όμως η στατική μελέτη έδειξε ότι υπάρχει πρόβλημα και το βάρος των υλικών είναι πιθανόν να επιβαρύνει το κτίσμα. Ισως γι' αυτό στον προϋπολογισμό του δήμου για το 2007 προβλέπεται ένα κονδύλι 100.000 ευρώ για τη στατική ανάπλαση του κτιρίου ώστε να φιλοξενήσει το αρχείο, αλλά και ένα άλλο κονδύλι 270.000 ευρώ για τη μετατροπή του ίδιου χώρου σε πολιτιστικό κέντρο.


Αψευδής μάρτυς ο φωτογραφικός φακός για την απαράδεκτη κατάσταση που υπάρχει εντός της οικίας της Λέλας Καραγιάννη




«Το κτίριο πρέπει να σωθεί και γρήγορα, γιατί υπάρχει κίνδυνος να καταρρεύσει και αποτελεί εστία μόλυνσης για την περιοχή», τονίζει η διαμερισματική σύμβουλος, ενώ εξηγεί ότι η σημερινή εικόνα αποτελεί ασέβεια στο πρόσωπο της ηρωίδας και της Ιστορίας, για να προσθέσει: «Με ειδοποίησε η αντιστασιακή Κάτια Μητροπούλου, που πέρασε από τον δρόμο και μου τηλεφώνησε για να μου περιγράψει το πόσο άσχημα αισθάνθηκε».



Με σημείο αναφοράς το σπίτι της, αλλά και το φαρμακείο του συζύγου της στην Πατησίων, η Λέλα Καραγιάννη τα πρώτα χρόνια της γερμανικής κατοχής είχε συγκροτήσει δίκτυο για την περίθαλψη και φυγάδευση Αγγλων αξιωματικών. Αργότερα, με την οργάνωση «Μπουμπουλίνα», δημιούργησε ένα μηχανισμό που υπέκλεπτε στρατιωτικά σχέδια από τις γερμανικές αρχές και τα διοχέτευε στο στρατηγείο της Μέσης Ανατολής. Συνελήφθη δύο φορές. Την πρώτη αφέθηκε ελεύθερη ύστερα από μερικούς μήνες, τη δεύτερη όμως βασανίστηκε στα μπουντρούμια της οδού Μέρλιν και εκτελέστηκε στις 8 Σεπτεμβρίου 1944 στο Χαϊδάρι, τραγουδώντας τον εθνικό υμνο.
ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 04/10/2007
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ "ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ ΣΠΙΤΙ ΤΗΣ ΛΕΛΑΣ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗ"

ΧΡΟΝΟΠΛΗΚΤΟΙ (0)
TOP

Εγγραφή σε: Αναρτήσεις (Atom)
Blog Widget by LinkWithin

Τα πάντα ρει...

Βαδίζοντας σε διάφορες περιοχές διαπιστώνεις πως ότι βλέπεις είναι μοναδικό ! Από τη μια στιγμή στην άλλη αυτή η εικόνα έχει περάσει στο παρελθόν ,τίποτα δεν παραμένει ίδιο , για χίλιους λόγους όταν θα ξαναπεράσεις από το ίδιο μέρος τίποτα πλέον δεν θα είναι ίδιο και ο λόγος...ο άνθρωπος... αυτός, καταστρέφει τα πάντα...