ΟΜΑΔΑ ΠΑΥΣΑΝΙΑΣ

ΜΙΑ ΠΕΡΙΠΛΑΝΗΣΗ Σ΄ΕΝΑΝ ΚΟΣΜΟ ΠΟΥ ΖΕΙ ΑΝΑΜΕΣΑ ΜΑΣ... κάνε μια παύση στην ανία σου...

Δευτέρα, Ιουλίου 13, 2020

ΤΑ ΑΡΧΑΙΑ ΣΤΟ ΜΕΤΡΟ ΤΟΥ ΠΕΙΡΑΙΑ

Αναρτήθηκε από ΟΜΑΔΑ ΠΑΥΣΑΝΙΑΣ

Η επέκταση της Γραμμής 3 του Μετρό στον Πειραιά, εκτός από σύγχρονο έργο υπήρξε και μια εξαιρετική ευκαιρία να διεξαχθεί μια εκτεταμένη αρχαιολογική ανασκαφή, σε ασυνήθιστα βάθη, φέρνοντας στο φως πλήθος σημαντικών ευρημάτων. Μέρος των συντηρημένων αντικειμένων θα πλαισιώσουν τη μόνιμη έκθεση με θέμα το νερό που θα στηθεί στον υπό κατασκευή σταθμό του μετρό «Δημοτικό Θέατρο» και η οποία θα περιλαμβάνει, εκτός από αρχαία αντικείμενα, αναπαραστάσεις δεξαμενών και πηγαδιών, ένα τμήμα υδραγωγείου σε αντίγραφο, καθώς κι ένα αυθεντικό βοτσαλωτό δάπεδο από δωμάτιο σπιτιού της κλασικής/ελληνιστικής εποχής που εντοπίστηκε κατά τις ανασκαφές.

 

«Το κτίριο της Ξυλαποθήκης παρέλαβε η Εφορεία Αρχαιοτήτων Πειραιώς και Νήσων το 2012. Το 2014, σε συνεργασία με την Αττικό Μετρό, μετατρέψαμε τον χώρο αρχικά σε εργαστήριο, το ισόγειο και το υπόγειο, και στη συνέχεια, μέσω της συνεργασίας, προέκυψε η έκθεση ‘Στην Επιφάνεια’, η οποία είναι ανοικτή στο κοινό. Είναι ένα μοναδικό παράδειγμα στην Ελλάδα μιας έκθεσης που δουλεύει παράλληλα με ένα ανοικτό εργαστήριο συντήρησης. Ο επισκέπτης μπορεί καθημερινά τις ώρες που εργαζόμαστε να παρακολουθήσει από τα πατάρια τις εργασίες. Η Ξυλαποθήκη είναι ανοικτή και τα Σαββατοκύριακα και γενικά συνυπάρχει με το εργαστήριο», δηλώνει στο Αθηναϊκό – Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων ο Γιώργος Πέππας, συντονιστής της επιστημονικής ομάδας στο έργο της Επέκτασης του Μετρό στον Πειραιά, αρχαιολόγος της Εφορείας Αρχαιοτήτων Πειραιώς και Νήσων η οποία έχει την εποπτεία και τη διεύθυνση της ανασκαφής.

Στην παρούσα ανάρτηση σας παρουσιάζουμε μοναδικές φωτογραφίες απο το εσωτερικό της ανασκαφής, με αρχαίες δεξαμενές, πηγάδια και στοές που βρέθηκαν. Δυστυχώς δεν σώθηκε τίποτα απο αυτό το αρχαίο υδραυλικό έργο.


















































ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ "ΤΑ ΑΡΧΑΙΑ ΣΤΟ ΜΕΤΡΟ ΤΟΥ ΠΕΙΡΑΙΑ"

Τετάρτη, Ιουλίου 08, 2020

ΝΤΕΝΕΚΕΔΟΥΠΟΛΗ

Αναρτήθηκε από ΟΜΑΔΑ ΠΑΥΣΑΝΙΑΣ



Όταν το 1975 η Ευγενία Φακίνου έγραφε το θεατρικό έργο για παιδιά «Ντενεκεδούπολη», δεν θα μπορούσε να φανταστεί πως 45 χρόνια μετά η ιστορική πόλη των Αθηνών θα βίωνε άλλη μία γκρίζα σελίδα στο βιβλίο της ιστορίας της. Ο Μεγάλος περίπατος, όπως βαπτίστηκε, είναι ένα ακόμα έργο προχειρότητας και απερισκεψίας που πολύ σύντομα ο νόμος της φθοράς θα το κάνει να φαίνεται ως μία κακή μακρινή ανάμνηση. Βλέπετε, ο κάθε επίδοξος, μέλλων πρωθυπουργός που περνάει από τον Δήμο της Αθήνας, βιάζεται να αφήσει ένα έργο πίσω του. Ο γνωστός Δρομέας του Μιλτιάδη Έβερτ ακόμα τρέχει σε διάφορα πάρκα. Τα χιλιόμετρα από κάγκελα του Αβραμόπουλου έγιναν σε πολλές περιπτώσεις σκραπ, ελληνιστί παλιοσίδερα από αθίγγανους μεταλλοσυλλέκτες. Ο δε Καμίνης ακόμα ψάχνει να βρει έργο για να κάνει... Κάθε φόρα θα ακούσουμε τις λέξεις «νέος αέρας, καθαρή πόλη, αλλάζουμε την πόλη, νέες ιδέες, νέοι άνθρωποι», όλα νέα, που προέρχονται από το ίδιο παμπάλαιο και σάπιο πολιτικό κατεστημένο. Όσοι δεν έχουν καταλάβει τι πάει το σύστημα να μας φυτέψει, ας γείρει το κεφάλι του στα ντενεκεδένια παγκάκια του συντάγματος και ας ονειρευτεί την ουτοπία του. Ο Κώστας Μπακογιάννης προορίζεται  την επόμενη οκταετία να γίνει Πρωθυπουργός, σας αρέσει δεν σας αρέσει, αυτοί είναι οι κανόνες. Το παιδί πρέπει να αφήσει έργο. Καλά κάνει, αφού μας θεωρούν ιθαγενείς και ξεγελιόμαστε με «καθρεπτάκια». Θα μπορούσαμε να έχουμε μία πανέμορφη πόλη, με χιλιάδες αρχαία και ιστορικούς περιπάτους που πολλοί θα ζήλευαν. Αντ’ αυτού μία ολόκληρη πρωτεύουσα δεν έχει αναδείξει σχεδόν τίποτα πέρα από την Ακρόπολη και τον Κεραμεικό. Η πλατεία Συντάγματος θα μπορούσε να είναι ένα τεράστιο αρχαιολογικό πάρκο. Η Πανεπιστημίου το ίδιο... Αλλά είπαμε... Ο μεγάλος περίπατος ήταν το έργο πνοής που μας έλειπε από τα 40 μέτρα πεζοδρόμια της Πανεπιστημίου και του Συντάγματος. Τι και αν η κίνηση αυξήθηκε, τι και αν ο κόσμος βράζει μέσα στα αυτοκίνητά του. Το έργο είναι έργο και οφείλουμε όλοι μας να το σεβαστούμε, σωστά; Τι, όχι; Λάθος; Α! Ξέχασα να σας πω πως αναρχικές ομάδες έστειλαν ευχαριστήριες κάρτες στον Δήμαρχο για την ευγενική του χορηγία να τους παράσχει δωρεάν τις πρώτες ύλες για μελλοντικά οδοφράγματα (βλέπε ζαρντινιέρες)...

Ευτυχώς δεν φοράω κομματικά γυαλιά για να χαϊδέψω όλα αυτά τα ανθρωπάκια της πολιτικής που χρόνια τώρα παρασιτοζωούν εις βάρος μας. Δείτε την πραγματικότητα και μην τσιμπάτε από την συσκευασία, το περιεχόμενο είναι η ουσία και αυτή βρίσκεται εν απουσία...

Θα κλείσω με τους στίχους της Ευγενίας Φακίνου...

...Ντενεκεδούπολη, Ντενεκεδούπολη είσαι ωραία, τρανή

Ντενεκεδούπολη, Ντενεκεδούπολη σε αγαπάμε πολύ.

Ντενεκεδένιος ήλιος και τσίγκινα βουνά

λαμαρινένιες στέγες και χάλκινα στενά.

Ντενεκεδούπολη, Ντενεκεδούπολη είσαι ωραία, τρανή

Ντενεκεδούπολη, Ντενεκεδούπολη σε αγαπάμε πολύ.

Τα μικρά ντενεκάκια σα μείνουν αδειανά

βρίσκουν εδώ σπιτάκια, φίλους, πάλι δουλειά.

Ντενεκεδούπολη, Ντενεκεδούπολη είσαι ωραία, τρανή

Ντενεκεδούπολη, Ντενεκεδούπολη σε αγαπάμε πολύ...


ΠΗΓΗ: ΟΜΑΔΑ ΠΑΥΣΑΝΙΑΣ
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ "ΝΤΕΝΕΚΕΔΟΥΠΟΛΗ"

Δευτέρα, Ιουνίου 29, 2020

ΠΑΥΛΟΠΕΤΡΙ: Η ΑΡΧΑΙΟΤΕΡΗ ΒΥΘΙΣΜΕΝΗ ΠΟΛΙΤΕΙΑ

Αναρτήθηκε από ΟΜΑΔΑ ΠΑΥΣΑΝΙΑΣ



Το Παυλοπέτρι είναι μία μικρή νησίδα απέναντι από την Ελαφόνησο, στη Λακωνία. Στην ευρύτερη περιοχή υπάρχουν αρχαιολογικά ευρήματα που μαρτυρούν την κατοίκηση της περιοχής από αρχαιοτάτους χρόνους. Μεταξύ της νησίδας και της ξηράς βρίσκεται αρχαία πόλη, βυθισμένη ελάχιστα μέτρα κάτω από την επιφάνεια, με ηλικία περίπου 5 χιλιετηρίδων. Πρόκειται για μοναδική στο είδος της πόλη αφού έχει συγκεκριμένο σχέδιο με δρόμους, κτίρια και νεκροταφείο. Ανακαλύφθηκε το 1967 από τον Νίκολας Φλέμινγκ (Nicholas Flemming) και χαρτογραφήθηκε το 1968 από ομάδα του πανεπιστημίου του Κέμπριτζ. Υπάρχουν τουλάχιστον 15 κτίρια σε βάθος 3 με 4 μέτρων και οι πρόσφατες έρευνες του 2009 αποκάλυψαν ότι εκτείνεται σε 9 στρέμματα. Αρχικά υπήρχε η εκτίμηση ότι η πόλη κτίστηκε περί το 1600-1100 π.Χ. αλλά αργότερα οι έρευνες αποκάλυψαν μέσω των ευρημάτων ότι η πόλη κατοικείται πριν από το 2800π.Χ., στην αρχή της εποχής του χαλκού. Πιθανολογείται ότι η πόλη βυθίστηκε το 1000 π.Χ.

Το γεγονός ότι η πόλη βυθίστηκε βοήθησε να διατηρηθούν τα σημερινά ευρήματα εφόσον δεν χτίστηκε ξανά ή μετά την καταστροφή η περιοχή χρησιμοποιήθηκε για γεωργία. Παρά το γεγονός της φυσικής καταστροφής από το νερό με την πάροδο των αιώνων, η διάταξη της πόλης είναι όπως ήταν πριν από χιλιάδες χρόνια.

Από τον Οκτώβριο του 2009 και μετά, τέσσερις ακόμα επιτόπιες έρευνες είχαν προγραμματιστεί, σε συνεργασία ελληνικών υπηρεσιών αλλά και διεθνών πανεπιστήμιων και επιστημόνων. Αυτές οι έρευνες περιλάμβαναν και ανασκαφές. Ένα από τα αποτελέσματα των ερευνών ήταν να αποδείξει ότι η πόλη ήταν το κέντρο μιας ακμάζουσας βιομηχανίας κλωστοϋφαντουργίας. Επίσης, στην περιοχή βρέθηκαν πολλά μεγάλα πιθάρια από την Κρήτη, γεγονός που προδίδει πως η πόλη ήταν και μεγάλο εμπορικό λιμάνι. Το έργο της αρχαιολογικής ομάδας συγκεντρώθηκε σε ένα ντοκιμαντέρ που μεταδόθηκε από το BBC 2 το 2011

Από άλλους θεωρείται ότι το Παυλοπέτρι ποντίσθηκε το 375 μ.Χ. από τον ίδιο σεισμό που κατέστρεψε και το Γύθειο. Θεωρείται ότι το παραθαλάσσιο έδαφος σε μεγάλη έκταση μετακινήθηκε και έτσι έγινε αποκοπή της τότε χερσονήσου στην οποία βρισκόταν η Όνου Γνάθος και έτσι δημιουργήθηκε το σημερινό νησί της Ελαφόνησου.


















ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ:
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ "ΠΑΥΛΟΠΕΤΡΙ: Η ΑΡΧΑΙΟΤΕΡΗ ΒΥΘΙΣΜΕΝΗ ΠΟΛΙΤΕΙΑ"

Blog Widget by LinkWithin

Τα πάντα ρει...

Βαδίζοντας σε διάφορες περιοχές διαπιστώνεις πως ότι βλέπεις είναι μοναδικό ! Από τη μια στιγμή στην άλλη αυτή η εικόνα έχει περάσει στο παρελθόν ,τίποτα δεν παραμένει ίδιο , για χίλιους λόγους όταν θα ξαναπεράσεις από το ίδιο μέρος τίποτα πλέον δεν θα είναι ίδιο και ο λόγος...ο άνθρωπος... αυτός, καταστρέφει τα πάντα...