ΟΜΑΔΑ ΠΑΥΣΑΝΙΑΣ

Λένε όπου υπάρχει καπνός υπάρχει και φωτιά.... Αρκεί αυτός που έβαλε την φωτιά να ήταν και αυτός που φώναξε....Καπνοοοος.... Ελπίζω να με καταλαβαίνετε τι θέλω να πω.
Για τον τόπο αυτό πολλά έχουν ειπωθεί. Μερικές φορές η ύπαρξη του κεφαλιού μιας κούκλας μπορεί να θεωρηθεί προϊόν μαύρης μαγείας....Διάσπαρτοι σκελετοί ζωών ως θυσίες, ενώ σκιές πεύκων εμφανίζονται ως αιωρούμενες οπτασίες η φαντάσματα.
Το συγκεκριμένο δασός βρίσκεται κοντά στην μόνη της Φανερωμένης.
Η Ιερά Μονή Φανερωμένης Σαλαμίνας είναι ένα ιστορικό Μοναστήρι που βρίσκεται στα ΒΔ. παράλια της νήσου Σαλαμίνας στην οποία υπήρχε ένας πολύ παλιός και ημιερειπωμένος χριστιανικός ναός στον οποίο και βρέθηκε εικόνα της Θεοτόκου. Ο ναός αυτός στη συνέχεια ανακαινίσθηκε κατά το έτος 1670 από τον καταγόμενο από τα Μέγαρα ευλαβή κάτοικο Λάμπρο Κανέλλο οποίος τελικά και μόνασε εκεί ιδρύοντας το Μοναστήρι.

Έχουν ειπωθεί ιστορίες για μαυροντυμένες γυναίκες, ουρλιαχτά, σκιές που εμφανίζονται ξαφνικά αλλά και για τελετές μαύρης μαγείας που γίνονται μέσα στο δάσος. Κάποιοι δε, θεωρούν ότι οι τελετές είναι ο λόγος που μια μορφή αρνητικής ενέργειας έχει συσωρευθει πάνω από το δάσος με αποτέλεσμα όλα αυτά τ αποτελέσματα.
Άποψη μου είναι ότι πρέπει να είμαστε επιφυλαχτικοι σε τέτοιου είδους λεπτά θέματα. Όμως ο σφαιρικός τρόπος σκέψης, δηλαδή όχι ο δογματικός ,θα μας βοηθήσει ώστε να κατανοήσουμε τέτοιου είδους φαινόμενα .
Προσωπικά δεν καταδικάζω ανθρώπους που θεωρούν ότι είδαν η άκουσαν κάτι μη φυσιολογικό απλά αφήνω πάντα το παράθυρο της αμφισβήτησης ανοιχτό όχι γιατί είμαι άπιστος Θωμάς απλά γιατί από προσωπική εμπειρία έχω φτάσει στο συμπέρασμα ότι πολλές φορές ο καπνός που λέγαμε στην αρχή, είναι από τσιγάρο...
Για τις εικόνες που ακολουθούν θα μπορούσαμε να βάλλουμε τίτλο πιασαρικο όπως , ΤΕΛΕΤΕΣ ΜΑΥΡΗΣ ΜΑΓΕΙΑΣ ΣΤΗΝ ΣΑΛΑΜΙΝΑ ΜΕ ΘΥΣΙΕΣ ΖΩΩΝ.... Επειδή όμως ούτε βιβλία αχαλίνωτης πραγματικότητας γράφουμε όπως λέει και ο λιακοπωλης ούτε την τρίχα κάνουμε τριχία όπως κάνουν κάποιοι άλλοι στον χώρο μας για να προσελκύσουν το ενδιαφέρον σας , έχουμε σαν τίτλο τον αρχικό τίτλο της ανάρτησης.
Πάντως για να έχει κάποιος άποψη για το τι πραγματικά συμβαίνει σ εκείνη την περιοχή θα πρέπει να περάσει αρκετά βράδια για να μην πω βδομάδες ώστε να έχει μια ολοκληρωμένη άποψη. Από κει και πέρα εσείς κρίνετε από μόνοι σας.
Τέλος να πω ότι θέση μας είναι να μην σας πηγαίνουμε εμείς εκεί που θέλουμε. Τέτοια θέματα έχουν πάντα δυο δρόμους ίσως και τρεις οπότε καλό είναι απλά να σας δείχνουμε τον χάρτη όχι όμως και τον δρόμο....

Σ αυτο το χωρο θα υπαρχουν προσωπικες ιστοριες... Το μέλος μας ΣΤΕΛΛΑ λέει : Πέρσι γυρνώντας στο σπίτι μου ξημερώματα(ακριβώς ώρα δεν θυμάμαι) και αφού είμαι έτοιμη για ύπνο, παίρνω τις κουβέρτες από την ντουλάπα την κλείνω και τις αφήνω στο κρεβάτι και πάω μέχρι την κουζίνα, επιστρέφοντας βρίσκω την ντουλάπα ανοιχτή ενώ ήμουν σίγουρη ότι την είχα κλείσει…Όταν ξάπλωσα ένιωσα να είναι κάποιος δίπλα μου, είχα παγώσει και δεν μπορούσα να κουνηθώ, ένα ρίγος με διαπέρασε σε όλο μου το κορμί. ΧΡΟΝΟΣ:ήσουν μόνη σου στο σπίτι? ΣΤΕΛΛΑ:όχι αλλά όλοι κοιμόντουσαν ΧΡΟΝΟΣ:ήξερες για την ύπαρξη της μόρας πριν την δεις για πρώτη φορά? ΣΤΕΛΛΑ:βασικά αυτό που ένιωσα δεν ήξερα πως λεγόταν, μέχρι που άκουσα γι αυτήν από φίλους

...Βράδυ κάπου στην Αθηνα... υπάρχει ένα παλιό αρχοντικό ξεχασμένο από τον χρόνο και από τους ανθρώπους , πολλοί το βλέπουν του ρίχνουν μια μάτια και συνεχίζουν την πορεία τους αλλά αυτό το σπίτι κρύβει ένα μυστικό...λένε ότι εκεί ζούσε η Αγια Φιλοθέη ... είναι ίσως το πιο παλιό αρχοντικό της Αθήνας , μετέπειτα και γύρω στο 1850 χρησιμοποιήθηκε από τον λόρδο Βύρωνα και αργότερα εγκαταστάθηκε σ αυτό ένας πολύ γνωστός έμπορος της εποχής ... Είχε τα πάντα λεφτά ,οικογένεια και μια πολύ όμορφη κόρη η οποία όμως λίγο πριν κλείσει τα 10 της άρχισε να χάνει τα μαλλιά της μέχρι που πέθανε στην μικρή σοφίτα του σπιτιού...Το σπίτι μετά παραχωρήθηκε σε έναν πολύ πλούσιο Έλληνα της Γαλλίας το 1890 ο οποίος έκανε οικογένεια...Τα πέντε παιδία του όλα αγόρια μεγάλωσαν για τα 3 δεν υπάρχουν πληροφορίες τι απέγιναν ο τέταρτος έφυγε στην Γαλλία και δεν ξαναγύρισε και ο τελευταίος έμεινε και έκανε οικογένεια και το 1927 περίπου η γυναίκα του γεννάει την ειρηνη ...Η ειρηνη όταν είναι 7 χρόνων αρρωσταίνει και καθώς είναι ξαπλωμένη στο δωμάτιο του πατέρα της (το οποίο είναι σε οπτική επαφή με την σοφίτα) βλέπει ν ανοίγει το παραθυράκι της σοφίτας και ένα περίεργο πλάσμα με λευκή μορφή και χωρίς μάτια αρχίζει να την πλησιάζει, τότε αρχίζει να φωνάζει και λίγο πριν την αγκιξει μπαίνει στο δωμάτιο ο πατέρας της και αυτό εξαφανίζεται... Από κει και πέρα όλα κυλάνε φυσιολογικά η ειρηνη μεγαλώνει ερωτεύεται αλλά δεν παντρεύεται το σπίτι αρχίζει να χάνει την αίγλη του και σιγά ερημώνει με τα χρόνια... 1997 στο σπίτι μένει μόνη της η ειρηνη αλλά ο δήμος της κάνει ανελέητο πόλεμο να της το πάρει και αφού πρώτα της έχουν πάρει όλο το υπόλοιπο οικόπεδο 7 στρέμματα , αυτή αντιστέκεται , πρώτα της κόβουν το ρεύμα και μετά από λίγους μήνες και το νερό...2000 είναι πλέον μόνη της και γυρνάει σαν την άδικη κατάρα μέσα στα σκοτεινά δωμάτια του σπιτιού η καλή της καρδιά όμως δεν την αφήνει ποτέ και όποτε βρει ευκαιρία προσφέρει διαμονή σε άστεγους ένας από αυτούς ήταν και ο(?) στην αρχή όλα ήταν καλά δεν πείραζε κανέναν στην γειτονία ο (?) μέχρι που ένα βράδυ επιστρέφοντας η ειρηνη στο σπίτι βλέπει αστυνομία απ έξω και τον(?)δεμένο με χειροπέδες τι είχε γινει? Η κατάθεση που έδωσε ο(?) στην αστυνομία λέει'' εκεί που κοιμόμουν στον πάνω όροφο ήρθε για άλλη μια φορά ο ''μουστακιας'' αλλά αυτή την φορά ήταν κακός μαζί μου...παρένθεση η ειρηνη είχε μαζέψει αρκετά γατάκια μέσα στο σπίτι της ,εκείνο το βράδυ λοιπόν που τον έπιασε η κρίση τον(?) αυτός τα σκότωσε όλα πεταγοντας τα στον τοίχο...Αυτός μετά κλείστηκε στο Δαφνί για δυο χρόνια...Η ειρηνη συνέχισε να ζει άλλες φορές μέσα στο σπίτι και άλλες στα παγκάκια της περιοχής... Την ειρηνη η αλλιώς ρια την γνώρισα το καλοκαίρι του 2006 σε ένα παγκάκι έξω από το σπίτι της με τον καιρό γίναμε φιλαράκια έτσι με αποκαλούσε και έτσι αποκαλεί τους πάντες , όταν την γνώρισα είχε και 5 αδέσποτα μέσα στο σπίτι αλλά αν την ρωτούσες ποσά σκυλιά έχει δεν σου έλεγε γιατί μου είχε πει ότι όταν έλεγε ποσά σκυλιά έχει τότε κάποιος πέθαινε στην γειτονία, επίσης δεν έλεγε ποτέ πόσο ετών είναι. Με τα πολλά η γνωριμία μου με την ρια μου άφησε και καλές αλλά και άσχημες αναμνήσεις... Η ιστορία αυτή είναι αληθινή πέρα για πέρα το σπίτι είναι στοιχειωμένο το λέω με απόλυτη σιγουριά γιατί είδα πολλά τα οποία θα τα κρατήσω για μένα και για τους στενούς μου φίλους...