Είναι φορές που η τέχνη δεν έχει όρια, δεν έχει ταμπέλες, δεν έχει πρέπει και γιατί. Είναι φορές που η τέχνη συναντάται σε μέρη θλιβερά, μέρη που δεν σε καλούν κοντά τους γιατί έχουν μάθει να ζούνε στην σιωπή.... Και η σιωπή γίνεται μορφή και εικόνα.... Εικόνα που σου μιλάει αθόρυβα και σου ζητάει μόνο σεβασμό.... 1 νεκροταφείο Αθηνών εκεί ζούνε οι φύλακες των ψυχών....Σκαλισμένα και σμιλεμένα από μεράκι αγάλματα ,που ο καλλιτέχνης προσπάθησε ν αποτυπώσει σ αυτα την ψυχή που έφυγε.... Ένα φωτογραφικό οδοιπορικό από τον φωτογράφο της ομάδας μας cloud-zero
εδω δειτε ολο το υλικο http://www.flickr.com/photos/superbilly16v/sets/72157615673784664/with/3370276622/

0 ΧΡΟΝΟΠΛΗΚΤΟΙ:
Δημοσίευση σχολίου